1.12.07

RED


"Δεν θα πεθάνω από αυτό μάτια μου. Μη φοβάσαι."

"..."

"Φτάνει να με αγαπάς όπως πριν. Μη με φοβάσαι."

"..."

"Σε τίποτα από ότι μου είχες πει να προσέχω δε σε είχα ακούσει. Και τώρα να..."

"..."

"Το μόνο που με νοιάζει είναι να είσαι εσύ υγιής. Δεν θα το αντέξω να ξέρω ότι εγώ φταίω."

"..."

"Πρέπει να κάνεις και εσύ εξέταση."

"Ναι"

"Θα πάμε παρέα. Δε θα σε αφήσω μονάχο σου"

"..."

"Φοβάσαι;"

"Ναι."

"Γιατί;"

"Γιατί δε ξέρω τίποτα γιαυτό. Γιατί, σα μαλάκας όπως και εσύ, νόμιζα ότι δεν με αφορά. Αν προσέχω. Αν..."

"Πάμε να κάνεις την εξέταση. Αν όλα είναι καλά σου υπόσχομαι να μην σε ενοχλήσω ξανά. Αρκεί να ξέρω ότι είσαι καλά στην υγεία σου. Αυτό μόνο θέλω να ξέρω...Ότι δε σου έχω κάνει τίποτα κακό εγώ. Αυτό θέλω να ξέρω."

"Οκ. Πάμε αύριο το πρωί."

"Όλα θα πάνε μια χαρά θα δεις. Μη φοβάσαι,γιατί αν φοβάσαι εσύ φοβάμαι και εγώ μάτια μου."

"Ότι και να μάθω αύριο...να ξέρεις ότι δεν θα σε αφήσω μόνο. Μη το ξεχάσεις αυτό ποτέ."

"..."

"Γεια"

"Γεια"

Την επομένη πήγαν παρέα για τις εξετάσεις του, ήταν στο σωστό χρονικό διάστημα από τη τελευταία επικίνδυνη επαφή που είχε και το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό. Δεν ήταν οροθετικός. Τις απαντήσεις του τις έφερε ο φίλος του χαρούμενος. Μπορούσε να συνεχίζει να κάνει όνειρα για τη ζωή του. Ο φίλος του όμως όχι. Το mantoux στο δεξί του μπράτσο είχε πρηστεί. Φυματίωση. Μη σε νοιάζει του είπε από μικρός είχα ευαισθησία με τα πνευμόνια μου. Η χαρά του για την δική του υγεία έγινε μισή. Μόλις έφυγε ο φίλος του ξέσπασε σε κλάματα σα ζώο. Μπροστά του δεν ήθελε. Έκλαψε για να ηρεμήσει.

Ο φόβος τον είχε κυριεύσει στην αρχή γιατί είχε άγνοια. Και αυτό τον φόβο δεν ήθελε να τον ξανανιώσει. Δέν είχε φοβηθεί σχεδόν τίποτα στη ζωή του από πιτσιρικάς. Μονό τον θάνατο. Όχι τον δικό του. Των άλλων,που αγαπά. Μόνο αυτό τον παρέλυε και τον έκανε θηρίο ανήμερο. Τώρα έπρεπε να μάθει όσο μπορούσε περισσότερα για τον ιό για να προστατεύσει τον ευατό του και να συμπαρασταθεί στο φίλο του μακριά από μαλακίες και προκαταλήψεις.

Το βράδυ κοιμήθηκαν αγκαλιά,ήρεμοι και οι δύο. Καθένας όμως χαμένος στις δικές του σκέψεις.


ΣτΣ: HIV/AIDS