30.5.08

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα εβδομηκοστό έβδομο
«Η Ελλάδα, αν και έχει μικρή συμβολή στη ρύπανση του πλανήτη, πρωτοστατεί (!) στην παγκόσμια κινητοποίηση και τον διάλογο για τη βοήθεια (!) των φτωχότερων και πιο ευάλωτων πληθυσμών που πλήττονται από τις κλιματικές μεταβολές».

Ντόρα Μπακογιάννη, ξεχασιάρα 29/5/2008

ΣτΣ: To Κιότο τουλάχιστον θυμάσαι κατά πού πέφτει κοκόνα μου?

Η γελοιογραφία της ημέρας



του Δημήτρη Χαντζόπουλου απο ΤΑ ΝΕΑ 29/5/2008

29.5.08

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα εβδομηκοστό έκτο

«Μην ξεχνάτε ότι από τη Γερμανία το τελευταίο διάστημα μας έρχονται μια σειρά σκανδάλων, πράγμα το οποίο με κάνει να αμφιβάλλω(!) γενικά για τον τρόπο που λειτουργεί το σύστημα στη Γερμανία».

Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης , ουρσουλίνα 27/5/2008

ΣτΣ: Φτου τους δε ντρέπονται οι παλιογερμαναράδες! Πόσο σε πίκραναν, σταυραητέ μου.

Η γελοιογραφία της ημέρας



του Τολιάδη απο το ΕΘΝΟΣ 28/5/2008

26.5.08

Mementum vivere

Σήμερα κλίνει ένας χρόνος από τότε που έγινα και εγώ μέλος της blogοσφαιρας. Το πρώτο μου post το έγραψα στις 10:23 το πρωί του Σαββάτου στις 26 Μάη 2007. Πολλά πράγματα έχουν αλλάξει από τότε στη blogoσφαιρα και κατά την εκτίμηση μου προς το καλύτερο. Ξεκίνησα να γράφω αραιά, περισσότερο γιατί με ιντρίγκαρε η ιδέα του μέσου και γιατί είχα τη δυνατότητα να εκφραστώ δημόσια χωρίς λογοκρισία σε ένα αχανή χώρο όπως το διαδίκτυο. Πολύ πριν δημιουργήσω το mementum vivere παρατηρούσα άλλους blogger και διαπίστωσα πόσο όμορφα γράφουν είτε σατιρίζοντας είτε προβληματίζοντας είτε απλά περιγράφοντας την καθημερινότητα τους δίνοντας στους αναγνώστες τους τη δυνατότητα ενός ιδιαίτερου διαλόγου που για μένα ήταν πρωτόγνωρος. Έχοντας αυτά κατά νου ξεκίνησα να γράφω πιο συχνά, συνήθως σατυρικά κείμενα που με ενδιέφεραν προσπαθώντας μέσα σε αυτά να αποτυπώσω την καθημερινότητα πολιτικά ή κοινωνικά. Στην αρχή μου ήταν αδιάφορο αν με διαβάζουν άλλοι, όταν όμως ανακάλυψα ότι κάποιοι έμπαιναν στον κόπο και το έκαναν με ενδιέφερε η γνώμη τους. Οφείλω να ομολογήσω ότι με επηρέασαν κατά ένα μεγάλο βαθμό. Αρκετοί bloggers, φίλοι πια με ρωτούσαν πότε θα έχεις το επόμενο με τη Μαρούσκα και μπήκα σε μια παραγωγική διαδικασία γράφοντας ερασιτεχνικά πάντα αλλά με τη διάθεση και την συνέπεια που θα έκανα αν ήμουν επαγγελματίας. Και εκεί ήταν που ανακάλυψα τι πραγματικά θέλω να κάνω στη ζωή μου. Να γράφω. Να κάνω το κόσμο να γελάει, να σκέφτεται. Να επικοινωνώ με αυτόν το τρόπο με όσο μπορώ περισσότερους ανθρώπους. Να μιλάω μαζί τους. Να μεταδίδω τα ίδια συναισθήματα που γεννιούνται μέσα μου όταν γράφω ένα κείμενο. Ότι αισθάνθηκα και εγώ όταν πρωτοδιάβασα τα κείμενα που είχε γράψει μια blogger που δεν είναι πια στη ζωή. Η Αμαλία Καλυβίνου.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή το ξημέρωμα της Παρασκευής στις 25 Μαΐου του 2007. Πριν συμβεί αυτό είχε προλάβει μέσα από το blog της να μιλήσει για την υγειά της και τα προβλήματα που αντιμετώπιζε σαν ασθενής στη χώρα μας. Διαβάζοντας τα κείμενα της έμαθα πολλά. Πράγματα που ήξερα αλλά προσπερνούσα. Γεγονότα και καταστάσεις που και στην οικογένεια μου είχα αντιμετωπίσει και προσπέρασα χωρίς να βρω το σθένος που βρήκε εκείνη να τα αποτυπώσει γραπτώς και να μείνουν για πάντα. Να θυμίζουν σε όλους μας τι κοστίζει να προσπαθείς να ζεις και να πεθαίνεις με αξιοπρέπεια στη χώρα μας. Η απήχηση των κειμένων της Αμαλίας ήταν τεράστια. Πρωτόγνωρη για τα δεδομένα του διαδικτύου και όχι μόνο σε εθνικό επίπεδο όπως διαπίστωσα στις μέρες που ακολούθησαν απο το θανατό της.
Μια ομάδα παιδιών έχοντας σα μέσο τα δικά τους blog ξεκίνησαν μια προσπάθεια να γίνει ακόμα πιο γνωστή η ιστορία της Αμαλίας και το κατάφεραν. Μας ξύπνησαν όλους και ξεκινήσαμε να κάνουμε κάτι. Η 1η Ιούνη ορίστηκε ημέρα μνήμης "Για την Αμαλία". Και τότε ήταν που άρχισε...
Από το ξημέρωμα αυτής της μέρας χιλιάδες Έλληνες αλλά και ξένοι bloggers ανέβασαν στην ιστοσελίδα τους αυτό το κείμενο. Τα ελληνικά blog feeds γέμισαν με τη φράση "Για τη Αμαλία". Χιλιάδες email κρατικών και μη φορεών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό "βομβαρδίστηκαν" κυριολεκτικά από αυτό το κείμενο. Στο youtube ένα video αφιερωμένο στη μνήμη της έκανε το γύρο του κόσμου. Διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία βρήκαν χώρο στις πολύτιμες σελίδες τους για το γεγονός. Στη Βουλή έγινε θέμα με ενέργειες του Βαγγέλη Βενιζέλου-blogger και εκείνος- η περιπέτεια της Αμαλίας και μάλιστα θίχτηκε το προεδρείο γιατί τα κείμενα της Αμαλίας ήταν γραμμένα με πάθος και ενόχλησε η φρασεολογία τους για ορισμένους που επώνυμα αναφέρονταν. Αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν φοβούμενοι τις αντιδράσεις μιας αρνητικής τους κρίσης και τα κείμενα της Αμαλίας έγιναν δεκτά ως είχαν στα πρακτικά της Βουλής.

Και ύστερα ήρθε η λήθη...Έτσι νόμιζα? Μπορεί και έτσι να είναι. Αυτό όμως που ξέρω είναι ότι αν κοιτάξει κανείς προσεκτικά τις ημερομηνίες που ξεκίνησαν πολλοί bloggers να γράφουν θα διαπιστώσουν ότι τον Μάη του 2007 και μέσα σε εκείνο το καλοκαίρι οι Έλληνες bloggers διπλασιάστηκαν. Πλέον είμαστε πολλοί και συνεχώς αυξανόμαστε. Περισσότερες ιδέες, περισσότερη ζωή, περισσότερος κόσμος μιλάει, γράφει, διασκεδάζει, ταξιδεύει, ονειρεύεται, παλεύει αλλά κυρίως δεν ξεχνάει... Δεν ξεχνάει την Αμαλία. Δεν ξεχνάει να ζει.
Χαίρομαι που είμαι μαζί τους, παράλληλα ή και κάποιες φορές απέναντί τους. Χαίρομαι, γιατί ελεύθερα μπορώ να μιλάω, να φωνάζω, να κλαίω, να γελάω, γιατί πάνω από όλα ξέρω ότι κάποιος απο όλους αυτούς... με ακούει.



Για τη Λυδία τη Ζωή και τον Τάσο, τον hivandme, το Βασίλη, τη Βίκυ, το Johnnie, το Στρατο, τον Άγγελο,την Darkoteque, τον tzonako, την kat., τον Θωμά, τον Φωκίωνα, τον pan, τον Δημήτρη, τον Νίκο, τη Κλειώ, τον dr.seeng, τον impressedguy, τον Μανόλη, την eliaz, τον vlavo, τον switterz, την Audrey, την dimitroula4you, τον blenheim, τον phantom, την GrazyMalkavian, τη zamora, τη stilvi,την μπουρμπουλήθρα, τον man4men, τον alexandros1910, την chinoise, την HUMANITY, τον Trikalos τον RaiN. Για την Αμαλία.

ΣτΣ: Το τραγούδι είναι το Let the sunshine in απο το musical Hair

23.5.08

Η γελοιογραφία της ημέρας



του Δημήτρη Χαντζόπουλου απο ΤΑ ΝΕΑ 23/5/2008

22.5.08

If it takes for ever

ΣτΣ: Ένα υπέροχο τραγούδι έτσι... γιατί σήμερα είναι μια όμορφη μέρα. Το τραγούδι έχει γράψει ο Michel Legrand

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα εβδομηκοστό πέμπτο

«Πιστεύω ότι κάποιοι υπουργοί θέλουν να χτυπήσουν την ακρίβεια, αλλά δεν μπορούν(!) και κάποιοι άλλοι, λόγω της ιδεολογικής φιλοσοφίας τους, μπορεί και να μην το πιστεύουν ότι πρέπει να μπει έλεγχος στην αγορά(!)».

Γιάννης Μανώλης, σοσιαλ κομμουνιστής της Ν.Δ. 21/5/2008

ΣτΣ: Εδώ γαμούν αρσενικούς και συ γυρεύεις νύφη! (λαικό γνωμικό)

Η γελοιογραφία της ημέρας



του Σπύρου Ορνεράκη απο ΤΑ ΝΕΑ 21/5/2008

21.5.08

Βάλε λάδι και έλα βράδυ

Ορυκτέλαια και υγρό φρένων προτείνουν γνωστές εταιρίες τροφίμων να καταναλώνουν οι Έλληνες πολίτες σαν απαραίτητο συμπλήρωμα της παγκοσμίου φήμης ευεργετικής μεσογειακής δίαιτας. Η ημερήσια κατανάλωση επώνυμου ορυκτέλαιου λιπαίνει τον οργανισμό επαρκώς και δουλεύουν όλα στη εντέλεια. Στο πρωινό σας γεύμα στο ψωμί σας μπορείτε άφοβα να χρησιμοποιείται έπίσης και βαζελίνη ή κρέμα χεριών ενώ στις βραδυνές σας εξόδους να προτιμάτε να πίνεται υγρών φρένων που και κεφάλι θα κάνετε αλλά και τη κλήση για αλκοτέστ γλιτώνετε καθώς οι τροχαία δεν έχει ακόμα προμηθευτεί τα κατάλληλα μηχανήματα. Με αυτό το τρόπο τα πιστόνια σας δεν θα στομώσουν ποτέ ενώ θα πάψουν περίεργοι θόρυβοι που πιθανόν θα ακούτε όταν κινήστε.

Η σωστή επιλογή επώνυμου ορυκτέλαιου και όχι η προμήθεια του από τον γερο λαδά της γειτονιά σας εξασφαλίζει σε εσάς τη μακροζωία. Ταυτόχρονα μια νέα μεγάλη αγορά ανοίγεται για τις πολυεθνικές εταιρίες πετρελαίου που είχαν πλήξει συνέχεια να εκβιάζουν κυβερνήσεις και να υποκινούν πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ κρατών για να εξασφαλίζουν τα υπερκέρδη τους. Τα Αραβικά Εμιράτα τρίβουν τα χέρια τους γιατί πλέον εκτός από το Ντουμπάι που κοντεύει να γίνει passé τουριστικός προορισμός και άλλα κομμάτια της ερήμου θα μπορούν να συντηρούν ξενοδοχεία επτά αστέρων για τους πλούσιους δυτικούς που θα έχουν χτίσει με το αίμα τους μαύροι υπήκοοι των εμίρηδων.

Παρόλα αυτά ο πρόεδρος του ΕΦΕΤ κ. Ευαγ. Λάζος παραιτήθηκε γιατί είναι κοντά στη σύνταξη και βαρέθηκε να ασχολείται με τις διατροφικές μας συνήθειες. Ο υπουργός Ανάπτυξης Χρήστος Φώλιας με το δυσκοίλιο χαμόγελο του φάνηκε αποφασιστικός όταν είδε κάμερες έξω από το Μαξίμου και δήλωσε χωρίς να τον ρωτήσει κανείς: "Ο κ. Λάζος δεν είναι εξιλαστήριο θύμα. Σε θέματα κρίσεων απαιτούνται γρήγοροι ρυθμοί και ακαριαία συνεννόηση" Όπως ακριβώς έγινε περυσι το καλοκαίρι όταν καίγονταν τα 2/3 της Πελοποννήσου. Εξαιτίας των γρήγορων ρυθμών και της ακαριαίας συνεννόησης των κυβερνώντων η πυρκαγιά δεν εξαπλώθηκε και στο θαλάσσιο χώρο του Νοτιοδυτικού Αιγαίου και σώθηκε από βέβαιη καταστροφή το Κάβο Ντόρο.

Πράττοντας ακριβώς τα ίδια οι κυβερνώντες αποσύρουν το σύνολο των συσκευασιών ηλιελαίου από τα ράφια των σούπερ μάρκετ αδιαφορώντας παντελώς για το κόστος αυτής της απόφασης στην οικονομία της χώρας. Αφού ως γνωστόν λεφτά έχουμε. Και εγώ με τη σειρά μου προτείνω στο κύριο Φώλια την επόμενη φορά που θα τον πιάσει πονοκέφαλος και δεν θα ξέρει την αιτία να κόψει το τσερβέλο του με τσεκούρι για να μη τον ξαναπιάσει. Αφού ως γνωστόν έτσι περνάει ο πονοκέφαλος.

Πληροφορίες που φέρουν τον πρωθυπουργό να αναρωτιέται από τι παράγεται το ηλιέλαιο χαρακτηρίζονται ως ανακριβείς.

Φίλε οδηγέ βάλε flash στη μπαταρία. Και μην ξεχάσεις ότι περισσέψει να το πιεις.

ΣτΣ: Το εξαιρετικό σκίτσο το βρήκα εδώ

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα εβδομηκοστό τέταρτο

"Οι καλοί δημοσιογράφοι είναι λίγοι. Αυτοί οι δημοσιογράφοι που εκπέμπουν ήθος και παιδεία πρέπει να είναι προστατευόμενα είδη(!)"

Φωτεινή Πιπιλή, εθελόντρια wwf 18/5/2008

ΣτΣ: Μα όλοι οι δημοσιογράφοι είναι προστατευόμενα είδη κυρία Φωτεινή. Όπως και οι καρχαρίες. Η μόνη διαφορά είναι ότι οι τελευταίοι κυνηγάνε σάρκα μόνο για τροφή και όχι για να αποκτήσουν εξουσία! Ναι?

Η γελοιογραφία της ημέρας



του Δημήτρη Χαντζόπουλου απο ΤΑ ΝΕΑ 20/5/2008

20.5.08

18 : Breakfast at Mykonos (μέρος Α)



Η Γερτρούδη Καλαμπαλίκη απολαμβάνει παγωμένο τσάι στην έπαυλη της στο Θεολόγο όταν η Σάντυ Καψοκώλη κάνει μια εντυπωσιακή είσοδο. Πίσω της ακολουθεί η Μαρούσκα κοιτώντας με έκπληξη το τεράστιο καπέλο της.




Σ.Κ.: Bonjour!
Γ.Κ.: Bonjour! Χρυσή μου! Είσαι μια οπτασία.

(Η Σάντυ κάνει μια στροφή γύρω από τον εαυτό της επιδεικνύοντας αυτό το καπέλο)

Σ.Κ.: Δέν είναι θαύμα?
Γ.Κ.: Έκτακτο. Έκτακτο.Givenchy?
Σ.Κ.: Όχι χρυσή μου! Philip Treacy vintage collection!
Γ.Κ.: Εκπληκτικό! Εκπληκτικό! Κάθισε,καλή μου. Τσάι?
Σ.Κ.: Ναι χρυσή μου.
Γ.Κ.: Μαρούσκαααα! Τι στέκεσαι?

Η Μαρούσκα τις πλησιάζει και αρχίζει να σερβίρει κοιτώντας το καπέλο με δέος

Μαρούσκα : Πάτσι μου αντιβάιτ ουνιτάς να γκαλαβιέ γκασπαζάρ Σάντυ? (Γιατί φοράει το καθίκι στο κεφάλι η κυρία Σάντυ?)
Γ.Κ.: !!!
Σ.Κ.: Πασλάν να χουί ζαλατάϊα! (Άντε στο διάολο χρυσή μου!)
Μαρούσκα: !!!
Γ.Κ.: Pardon?
Σ.Κ.: Με συγχωρείς χρυσή μου. Από την ώρα που μπήκα αυτό κοιτάει. Απορώ πως δεν σκοτώθηκα μέχρι να βγω στο κήπο.
Γ.Κ.: Πήγαινε μέσα γρήγορα να φέρεις πάγο.
Μαρούσκα : Ντα γκασπαζαρ!
Γ.Κ.: Και κόψε μικρά κομμάτια. Στο λαιμό μου έκατσαν τα αγκωνάρια που μου έφερες νωρίτερα. Άι σιχτίρ από δω. Απέκτησε και η Μαρούσκα άποψη για τη μόδα. Κατάλαβες?
Σ.Κ.: Μη συγχύζεσαι χρυσή μου. Θα σπάσεις. Πότε γύρισες από το San Diego?
Γ.Κ.: Προχθές. Δεν μου λες εσύ που έμαθες τα ρώσικα?
Σ.Κ.: Ποια ρώσικα?
Γ.Κ.: Μα καλά θα με τρελάνεις? Τι απάντησες στη Μαρούσκα ?
Σ.Κ.: Επακριβώς? Πασλάν να χουί ζαλατάϊα!
Γ.Κ.: Ρώσικα είναι?
Σ.Κ.: Δεν ξέρω. Μάλλον.
Γ.Κ.: Darling!
Σ.Κ.: Άσε με χρυσή μου από τη Μύκονο έρχομαι. Κούναγε και το ελικόπτερο. Ζαλισμένη είμαι. Ο Σεργκέι πιλοτάρισε, ξέρεις το νέο μου απόκτημα ...
Γ.Κ.: Ξέρω ξέρω. Η Μάρη του Μίνωα λύσσαξε και θέλει έναν ίδιο. Με έβαλε να σε ρωτήσω από που τον πήρες.
Σ.Κ.: Από τα Prince Oliver να της πεις
Γ.Κ.: Όρεξη έχεις σήμερα?
Σ.Κ.: Καθόλου! Εκεί δούλευε το παλικάρι Τον ζήτησα από τη Στέλλα όσο όσο. Ήταν και η Σαρίδη μπροστά και τόλμησε να κάνει προσφορά και εκείνη
Γ.Κ.: Ο Χριστός και η Παναγία τι άλλο θα ακούσω πια!
Σ.Κ.: Δεν σε αντιλαμβάνομαι! 1,90 85 κιλά γυμνασμένο όμορφο και καθαρόαιμο αρσενικό δεν βρίσκεις εύκολα όσο και να ψάξεις!
Γ.Κ.: Στη Βαρβάκειο ρώτησες?
Σ.Κ.: ‘Όχι! Έχει και εκεί?
Γ.Κ.: Νωρίς θα το πιάσω το Evian σήμερα.

Μπαίνει η Μαρούσκα κρατώντας ένα δίσκο με πάγο σε μικρά κομμάτια και σερβίρει.

Σ.Κ.: Anyway σημασία έχει ότι η δική μου η τιμή ήταν καλύτερη και τον έκλεισα.
Γ.Κ.: Μα καλά και στον άντρα σου τι είπες? Δεν αγόρασες δα και μπιγκόνιες?
Σ.Κ.: Του είπα ότι πήρα καινούριο πιλότο και ότι είναι gay. Του πλήρωσα μερικά μαθήματα πιλότου και όλα καλά. Αυτοί οι Ρώσοι τα παίρνουν και εύκολα. Μια χαρά!
Μαρούσκα:(χαμογελώντας στη Σάντυ) Γιέσλι ουζνάϊτ,γκασπαζάρ Μπούμπα,το ονά ποβέσαγιετ τε μπεά ζάουσι! (Άμα το μάθει η κυρία Μπούμπα θα σας κρεμάσει από τα αυτιά!)
Σ.Κ.: Ντα ντα!
Γ.Κ.: (εκνευρισμένη στη Μαρούσκα) Δεν θα προλάβει να το μάθει γιατί θα τη φωνάξω σε δείπνο με πρώτο πιάτο τα δικά σου τα συκώτια! Χάσου από τα μάτια μου, Καμπάεβα!
Μαρούσκα: Για τσεμπλιά λιουμπλιού γκασπαζάρ! (Εγώ σας αγαπάω κυρία!)
Γ.Κ.: Και γω καλή μου και γω. Άι στο διάολο τώρα από δω χάμω. Τι λέγαμε darling?
Σ.Κ.: Apropos ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω πώς καταφέρνετε και συνεννοείστε χρυσή μου!
Γ.Κ.: Ας είναι καλά η Ντένη η Μαρκορά που μου έδωσε και τις οδηγίες χρήσης όταν μου τη πούλησε.
Σ.Κ.: Η χρυσή μου! Προνοητική όπως πάντα!
Γ.Κ.: Στο θέμα μας τώρα για πες μου, τα ρώσικα ο gay Σεργκέι στα έμαθε?
Σ.Κ.: Κατά κάποιο τρόπο. Αυτή τη φράση μου λέγε συνέχεια χρυσή μου κάθε φορά που κούναγε το ελικόπτερο και τον έβριζα.
Γ.Κ.: Μάλιστα!
Σ.Κ.: Προστατευτικά στα αυτιά δε μπορούσα να βάλω ένεκα του καπέλου,καταλαβαίνεις...
Γ.Κ.: Φυσικά!
Σ.Κ.: "Άχρηστε θα σκοτωθούμε" του φώναζα "Πασλάν να χουί ζαλατάϊα!" απαντούσε εκείνος.
Γ.Κ.: Τι να σημαίνει αυτό? Θα σπάσω το κεφάλι μου. Αυτό δεν το έχει το manual της Μαρούσκα σίγουρα!
Σ.Κ.: Με ενδιαφέρει ελάχιστα! Μου φτάνει ο τρόπος που το λεγε! Αχ, είναι πολύ βρούτος ο άτιμος.
Γ.Κ.: Ναι αλλά τι να σημαίνει αυτό? Αγριευτηκε η Μαρούσκα. Δεν είδες το βλέμμα της? Όπως τότε που πρωτοείδε τον Μητσοτάκη από κοντά.
Σ.Κ.: Ε μα λύσσαξες χρυσή μου! Τι σημαίνει και τι σημαίνει? Να με ηρεμήσει ήθελε ο Σεργκέι γιαυτό μου το έλεγε.
Γ.Κ.: Καλά χρυσή μου μην ταράζεσαι!
Σ.Κ.: Ε πώς να μην ταράζομαι χάνω τον ειρμό μου!
Γ.Κ.: Με συγχωρείς darling!
Σ.Κ.: Anyway το κατάλαβα λοιπόν εγώ και του απαντούσα λιγωμένη "Ντα" Ντα" μη με περάσει και για καμιά αμόρφωτη. Όλα αυτά μέχρι να φτάσουμε Φάληρο. Μετά ηρέμησα γιατί είχα κουφαθεί εντελώς και δεν καταλάβαινα τίποτα. Ωραία που ήτανε!
Γ.Κ.: Φαντάζομαι! Για πες μου πώς πέρασες στη Μύκονο. Αδυνατισμένη σε βρίσκω darling!
Σ.Κ.: Όντως είμαι σε δίαιτα χρυσή μου. H Ιακωβίδου μου την έδωσε ήταν καλεσμένη του Γαλάτη. Στο Hollywood κάνει θραύση σου λέει.
Γ.Κ.: Σώπα και τι τρως?
Σ.Κ.: Χτές για παράδειγμα έφαγα 80 τηγανίτα μπαρμπούνια!
Γ.Κ.: Pardon? Είσαι καλά χρυσή μου? Δέν έσκασες?
Σ.Κ.: Όχι φυσικά.
Γ.Κ.: Μα 80 τηγανητά μπαρμπούνια?
Σ.Κ.: Όχι ολόκληρα χρυσή μου.
Γ.Κ.: Αλλά?
Σ.Κ.: Η δίαιτα έλεγε ότι έπρεπε να φάω μόνο τα μάτια!
Γ.Κ.: Μαρούσκααααα! To Evian!

(συνεχίζεται)

ΣτΣ: Κάθε ομοιότητα προσώπων καταστάσεων ή γεγονότων με την ελληνική πραγματικότητα δεν είναι καθόλου συμπτωματική. Η ιστορία δυστυχώς είναι εμπνευσμένη απο γεγονότα που συνέβησαν ή συμβαίνουν κάπου στην Αθήνα. To επεισόδιο Breakfast at Mykonos (μέρος Α) καθώς και το (μέρος Β) που θα ακολουθήσει είναι αφιερωμένο στην Αudrey. Την Audrey μπορείτε να την απολαύσετε εδώ.

Η γελοιογραφία της ημέρας



του Κώστα Μητρόπουλου απο ΤΑ ΝΕΑ 19/5/2008

19.5.08

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη.

Παράδειγμα εβδομηκοστό τρίτο

«Προχωρούμε στις μεταρρυθμίσεις που επί χρόνια όλοι συνομολογούσαν ότι είναι αναγκαίες αλλά κανείς δεν τολμούσε να προχωρήσει, μεταρρυθμίσεις που εγγυώνται όφελος για την οικονομία, την κοινωνία, κάθε πολίτη.
Μεταρρυθμίσεις που, όπως όλοι καταλαβαίνουμε, δεν είναι πάντα αρεστές καθώς θίγουν συμφέροντα, κατεστημένες αντιλήψεις και νοοτροπίες. Μεταρρυθμίσεις που βρίσκουν απέναντί τους δυνάμεις που καταφεύγουν στον λαϊκισμό και την ισοπέδωση, ακριβώς γιατί δεν έχουν τίποτα να προτείνουν για το σήμερα και το αύριο».

Κώστας Καραμανλής ερμηνευτής αρχαίου δράματος(!) 17/5/2008

ΣτΣ: Απο τη Πόλη έρχομαι και στη κορφή καν' έλα.

Η γελοιογραφία της ημέρας



του Πάνου Μαραγκού απο το ΕΘΝΟΣ 18/5/2008

18.5.08

Η γελοιογραφία της ημέρας



του Αρκά απο τη σειρά "Χαμηλές πτήσεις"

17.5.08

Η γελοιογραφία της ημέρας



του Αρκα απο τη σειρα "Χαμηλές πτήσεις"

16.5.08

Ο μικρός Κώστας

Με λένε Κώστα και είμαι από τη λεβεντογέννα Κρήτη. Όταν μεγαλώσω θα γίνω πολλά πράματα. Στόχος μου είναι να καταφέρω να με θυμούνται όλοι οι Έλληνες. Τώρα εάν θα με θυμούνται για καλό δε με πολυνοιάζει. Φτάνει να με θυμούνται.
Δεν έχω πολλούς φίλους γιατί με φωνάζουν γρουσούζη. Γιαυτό φταίει η κυρία Φωτούλα. Με έβαλε τιμωρία μια μέρα επειδή πέταξα μια πέτρα στο κεφάλι ενός συμμαθητή μου του Γιώργου και του το άνοιξα στα δύο. Από τότε έμεινε ηλίθιος από τη πετριά. Πλάκα είχε.
Εγώ βέβαια τον αδερφό του τον Ανδρέα ήθελα να χτυπήσω γιατί μου τη δίνει που με βρίζει συνέχεια και με φωνάζει "Εφιάλτη". Όλες οι συμμαθήτριές μου τον γουστάρουν εκτός από μία τη Μαρικά που γουστάρει έμενα άλλα τι να τη κάνεις που δε βλέπεται. Σαν σαύρα είναι.
Η κυρία Φωτούλα έμαθε τι έκανα και με έβαλε τιμωρία να γράψω εκατό φορές στο πίνακα "Δεν θα ξαναβλαψω ποτέ άνθρωπο στη ζωή μου". Εγώ τότε από μέσα μου ορκίστηκα ότι μόνο αυτό θα κάνω απο δώ και πέρα. Επίσης τη καταράστηκα και την ίδια μέρα που χτυπούσε τη κουδούνα στο σχόλασμα της έφυγε από τα χέρια και της έσπασε τα μούτρα. Εγώ γέλασα και εκείνη μου φώναξε: "Χάσου από μπροστά μου δαίμονα! Γρουσούζη." Έβαλα τα κλάματα και της είπα "Το κοκίτη να βγάλεις κωλόγρια" και έφυγα τρέχοντας στο αυτοκίνητο του μπαμπά. Τη επομένη δεν ήρθε στο σχολείο γιατί αρρώστησε από ότι μάθαμε από κοκίτη. Δέκα μέρες έκανε να μου μιλήσει άνθρωπος μετά από αυτό το περιστατικό.
Ό μόνος που με κάνει παρέα είναι ο Γιωργάκης ο Νόβας που τον λένε και Αθανασιάδη. Ήταν βλαμένος και είχε μείνει στην ίδια τάξη αλλά ήταν καλό παιδί και πάντα έκανε ότι του ζητούσα. Έγραφε και ποιήματα όπως αυτό εδώ: "Κι ήταν τα στήθη σου άσπρα σαν τα γάλατα/μου τά 'δειχνες και μου 'λεγες/γαργάλατα, γαργάλατα". Η γιαγιά μου η Κατίνγκω μου έλεγε να μην έχω πολλά πάρε δώσε μαζί του γιατί τη κουνάει την αχλαδιά και να μην του γαργαλίσω ποτέ τα στήθια όσο και να επιμένει. Δεν κατάλαβα τι εννοούσε και τον ρώτησα τον ίδιο και από τότε δεν μου ξαναμίλησε. Δεν πειράζει σε καμία δεκαριά χρόνια θα το έχει ξεχάσει.
Για να μη με λένε και μπακούρι εκτός από γρουσούζη οι συμμαθητές μου, τον Σεπτέμβρη που θα γυρίσω από τα Χανιά θα ζητήσω από τη Μαρίκα να τα φτιάξουμε για να τους κλείσω τα στόματα και θα βάλω ξανά υποψηφιότητα για πρόεδρος της τάξης. Είμαι σίγουρος ότι αυτή τη φορά θα με ψηφίσουν από φόβο μη τους καταραστώ. Σε αυτό θα με βοηθήσει και ένας άλλος φίλος μου καλός ο Πάνος ο Κόκκας που έχει την μαθητική μας εφημερίδα και θα μου πάρει συνέντευξη και θα βάζει φωτογραφίες μου.
Πέρσι μαζί με το Κόκκα κατάφερα και έκανα πρόεδρο τον Νόβα αφού πέτυχα να ακυρωθεί η ψηφοφορία που έβγαζε τον Παπανδρέου πρώτο βαζοντας τον πατέρα μου να πει ψέματα στην κυρία Φωτούλα ότι τον είδε που πήγαινε μπουρδελότσαρκες και ότι κάπνιζε στη πίσω αυλή του σχολείου. Η μαμά έμαθε τα κατορθώματα μου και χάρηκε πάρα πολύ. Μόνο ο θείος ο Λευτέρης στράβωσε και με μάλωσε αλλά χέστηκα.
Ο μπαμπάς μου είπε όταν μεγαλώσω να ασχοληθώ με τη πολίτικη που έχει λεφτά και παιδιά σα και μένα πάνε μπροστά. Αυτό θέλω θα κάνω. Κάποια μέρα να κυβερνήσω αυτό το τόπο και όλοι οι Έλληνες να φωνάζουν το όνομα μου στους δρόμους.

ΣτΣ: Ο μικρός Κωστάκης πέτυχε τους στόχους του. Όλοι οι Έλληνες κάποτε φωνάξαν το ονομά του στους δρόμους αλλά μαζί με μία άλλη μια λέξη: Κάθαρμα! (Ιούλιος 1965)

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα εβδομηκοστό δεύτερο

"Ολη μου τη ζωή εγώ ήμουν ξεκάθαρος(!) Πάντοτε έκανα πολιτική υπό το φως(!) και είμαι εκείνος ο οποίος θ' αφήσει μια παρακαταθήκη στην Ελλάδα,(!) ότι οι πολιτικοί πρέπει να λένε την πλήρη αλήθεια(!)"

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης χωρίς αιδώ(!) 7/5/2008

ΣτΣ:Τί ψυχή θα παραδώσεις χριστιανέ μου?

Η γελοιογραφία της ημέρας


του Σπύρου Ορνεράκη απο ΤΑ ΝΕΑ 15/4/2008

15.5.08

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα εβδομηκοστό πρώτο

"Εγώ θα ήμουν πρωθυπουργός σίγουρα(!) στο τέρμα της δεκαετίας του '60. Εγινα 20 χρόνια αργότερα. Και για μένα κακό, και θα μου επιτρέψετε να πω, και για τον τόπο(!)"

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης πικραμένος(!) 7/5/2008

ΣτΣ: Ευτυχώς που δεν τα καταφέρατε! Και Μητσοτακης και Χούντα τί σκάτα θα έμενε σε αυτό το τόπο?

Η γελοιογραφία της ημέρας


του Δημήτρη Χαντζόπουλου απο ΤΑ ΝΕΑ 14/5/2008

14.5.08

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα εβδομηκοστό

"Εγώ σε όλη μου τη ζωή δεν χώνεψα ποτέ την αδικία(!) δεν χώνεψα αυτό που στην Ελλάδα αποτελεί φιλοσοφία ενίοτε, τη λεγόμενη «κοπάνα»(!) και δε χώνεψα τη δημοκοπία(!)"

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης αχώνευτος(!) 7/5/2008

ΣτΣ: Δεν χωνέψατε ότι σας χαρακτηρίζει δηλαδή. Καλά πάμε.

Η γελοιογραφία της ημέρας


του Πάνου Μαραγκού απο το ΕΘΝΟΣ 12/5/2008

13.5.08

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα εξηκοστό ένατο

"Εγώ ποτέ στη ζωή μου δεν έκανα παρασκήνιο(!)"

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης πρωταγωνιστής (!) 11/5/2008

ΣτΣ: Μα όλοι όσοι υποστήριζαν το αντίθετο έχουν πεθάνει!

Η γελοιογραφία της ημέρας



του Δημήτρη Χαντζόπουλου απο ΤΑ ΝΕΑ 10/5/2008

12.5.08

Γαργάλατα, γαργάλατα.


Εξαιρετική ήταν η παράσταση του έργου "Από τον Ανένδοτο στη Δικτατορία" που ανέβηκε στην σκηνή του ιδρύματος Κ. Μητσοτάκης με τον "επίτιμο" στο πρωταγωνιστικό ρόλο του Καλού Αποστάτη. Η ερμηνεία του ήταν κατά γενική ομολογία μεγαλειώδης Ο κύριος Μητσοτάκης αναγκάστηκε να επιστρέψει στη σκηνή πολλές φορές εξαιτίας του παρατεταμένου χειροκροτήματος. "Αν ζούσε ο Μακιαβέλι θα υποκλινόταν στο μεγαλείο αυτής της προσωπικότητας" δήλωσε γνωστός σεμνός και ταπεινός Δεξιός που για ευνόητους λόγους θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του. Στο καμαρίνι του κυρίου Μητσοτάκη η ουρά έφτανε μέχρι το δρόμο για ένα αυτόγραφο και μια φωτογραφία μαζί του. Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες φέρουν την κυρία Έλσα Παπαδημητρίου να έβγαλε το σουτιέν της για να της υπογράψει αυτόγραφο στα στήθια.

Επίσημη προσκεκλημένη της παράστασης ήταν η Ιστορία αυτοπροσώπως η οποία και αρνήθηκε να παρευρεθεί προτιμώντας γνωστό κλαμπ της παραλιακής. Σε μία σύντομη δήλωσή της η κυρία Ιστορία τόνισε ότι προτιμάει να συναναστρέφεται ωραίους και έντιμους ανθρώπους και όχι ξεπεσμένους ξετσίπωτους γέρους με "αδύνατη" μνήμη που ζητούν απεγνωσμένα άφεση αμαρτιών από εκείνη. Στο σύντομα μήνυμα της πρότεινε στον κ. Μητσοτάκη αν επιθυμεί άφεση αμαρτιών να απευθυνθεί στην ενορία που ανήκει και ποτέ ξανά σε αυτήν. Τον προέτρεψε δε να αφήσει της μαλακίες με τα συμπόσια κοτζάμ άντρας και να αρχίσει τα ζάρια γιατί ζάρια ξέρει να παίζει και ο Χάρος που τον ψάχνει.

Στη παράσταση σταθμό για τα θεατρικά δρώμενα της χώρας ο κ Μητσοτάκης επέρριψε ευθύνες σε όλους τους άλλους για την αποστασία εκτός από αυτόν. Ο άνθρωπος δεν φοβάται τίποτα και το αποδεικνύει περίτρανα αφού όλοι όσοι κατηγόρησε ότι έφταιγαν είναι πεθαμένοι. Δεν φοβάται μη βρυκολακιάσουν και τον κυνηγήσουν γιατί ξέρει ότι οι βρυκόλακες δεν υπάρχουν. Επίσης είναι σίγουρος ότι ακόμα και εκεί που βρίσκονται τον έχουνε χεσμένο.
Προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα ισχυρίστηκε ότι για την αποστασία έφταιγε ο Γέρος της Δημοκρατίας(!) και το νεαρό της ηλικίας του Κοκού(!) Συγκεκριμένα είπε ότι ο πρώτος "ενέπαιζεν τον Λαόν" και ο δεύτερος "ενέπαιζεν τον μπούτσον του" γιατί είχε καύλες και η γυναίκα του ήταν ετοιμόγεννη "Είχε θολωμένο το μυαλό ο Κοκός" τόνισε με νόημα. Χωρίς αιδώ έπιασε στο στόμα του και έναν άλλον πεθαμένο που όταν ήταν στην ζωή δεν τον μνημόνευε γιατί τον φοβόταν. Συγκεκριμένα είπε ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν εν μέρει υπεύθυνος της αποστασίας εξαιτίας της συμμετοχής του στην οργάνωση ΑΣΠΊΔΑ. Σε αυτή του την αποστροφή του σταμάτησε απότομα και κοίταξε προς τα πάνω γιατί κουνήθηκαν οι πολυέλαιοι χωρίς λόγο και το κοινό αγριεύτηκε . "Τελείωνε μας ανατρίχιασες " του φώναξε η σύζυγος από τη κουίντα και εκείνος ολίγον χλομός υποκλίθηκε στο κοινό του που τον αποθέωσε καταχειροκροτώντας τον φωνάζοντας "Γαργάλατα γαργάλατα" αλλά και "Αλεξία πάρε θέση!"

Οι παραστάσεις προβλέπεται να πάρουν παράταση.Τις Κυριακές θα υπάρχει και μια extra λαϊκή. Έτσι θα δοθεί σε όλους η ευκαιρία να θαυμάσουν από κοντά τη ξεφτίλα του ανθρώπου εκείνου που οδήγησε τη χώρα στην πιο μαύρη περίοδο της ιστορίας της.

ΣτΣ: Την εξαιρετική φωτογραφία τη βρήκα εδώ.

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Εξαιτίας της τρέχουσας επικαιρότητας αναφορικά με την περίπτωση του επιτίμου Κ. Μητσοτάκη, βεβαίως – βεβαίως κηρύσσω την τρέχουσα εβδομάδα σαν «Εβδομάδα Ηλιθιότητας» και την αφιερώνω στην μεγαλειότητα του.
Η στήλη «Η ηλιθιότητα είναι αήττητη» αποδίδει τις τιμές που αρμόζουν στη προσωπικότητα και το ήθος αυτού του ογκόλιθου της πολιτικής.
Respect!


Παράδειγμα εξηκοστό ογδοο

«Δεν ανατρέψαμε τον Γεώργιο Παπανδρέου(!), όπως η αντίπαλη προπαγάνδα επί δεκαετίες προσπαθεί να εμφανίσει!»

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης απέθαντος (!) 7/5/2008

ΣτΣ: Once ξετσίπωτος always ξετσίπωτος!

Η γελοιογραφία της ημέρας


του Δημήτρη Χαντζόπουλου απο ΤΑ ΝΕΑ 10/5/2008

11.5.08

Η γελοιογραφία της ημέρας


του Αρκά απο τη σειρά "Χαμηλές πτήσεις"

9.5.08

Ιndimenticabile!


«Είναι γεγονός ότι ο τραπεζικός δανεισμός από επιχειρήσεις και νοικοκυριά αυξάνεται εδώ και αρκετά χρόνια τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, όμως η αύξηση αυτή δεν είναι κατ ανάγκη αρνητική εξέλιξη, ιδίως όταν αφορά στην απόκτηση περιουσιακών στοιχείων ή την πραγματοποίηση επενδύσεων», δήλωσε ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής στη Βουλή και ξέσπασαν σε υστερικά γέλια μέχρι και οι καθαρίστριες από το γυναικωνίτη της αίθουσας.
Εύστοχη η ατάκα του πρωθυπουργού καθώς με την ακρίβεια στα ύψη, επενδυτική κίνηση θεωρείται πλέον η αγορά ενός τενεκέ λάδι με μούργα, ½ κιλό κόκαλα για σούπα και οι μπομπότες. Τα πλιγούρι η μπαμπακόπιτα και τα πίτουρα θα ξεκινήσουν να διαπραγματεύονται ξεχωριστά στο χρηματιστήριο αγαθών λόγω της ραγδαίας αύξησης της ζήτησης τους.
«Μη θορυβείστε ο άνθρωπος έχει ανεβάσει κακή χοληστερίνη από τη μασαμπούκα λόγω της εορτής του Πάσχα και λέει ότι του κατέβει στο κεφάλι.» έσπευσε να σημειώσει σε non paper μήνυμα του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Θ. Ρουσόπουλος στους πολιτικούς αρχηγούς, ενώ ταυτόχρονα απαίτησε από τον κ. Μαγγίνα να προσλάβει στο αναψυκτήριο του της καθαρίστριες της Βουλής για να μάθουν τι εστί βερίκοκο που τολμάνε να γελάνε με τον πρωθυπουργό. Η απαίτηση του αυτή θεωρήθηκε εξόχως βάναυση από τη Αλέκα Παπαρήγα η οποία απείλησε ότι θα ανέβει στο βήμα της Βουλής τόπλες. Πανικόβλητος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απέσυρε την απαίτηση του αναλογιζόμενος το πολιτικό κόστος από μια τέτοια εμφάνιση της Αλέκας στη Βουλή, εξαιτίας του.

Από το τσίρκο Medrano το φυσικό της σπίτι θα κάνει σήμερα την «εκπομπή» της η καλλίπυγος πλην εξαιρετικά ηλιθία Τατιάνα Στεφανίδου. Η γνωστή παρουσιάστρια εκπαιδευμένη επαρκώς να κάθεται στα δυό της πόδια θα δείξει στο πανελλήνιο βάναυσα βασανισμένα ζώα να κάνουν μαλακίες για να εντυπωσιάσουν το λοβοτομημένο κοινό της. Οι βασανιστές των ζώων φορώντας ρεντιγκότες, σιρίτια και ημίψηλα καπέλα θα καμαρώνουν μιλώντας σπαστά ελληνικά για την ικανότητα τους να εξουσιάζουν καταπονημένα ζώα. Επιπροσθέτως θα κάνουν τούμπες κάθε φορά που η madame Στεφανίδου θα χτυπά τα ακροδάχτυλα της αποδεικνύοντας πόσο πολύ γουστάρουν και οι ίδιοι να εξουσιάζονται από μία όμορφη αλλά τραγικά γελοία γυναίκα. Ας ελπίσουμε ότι όλα τα άγρια ζώα θα επαναστατήσουν και θα τους κατασπαράξουν όλους κοινό και παρουσιαστές live. Το σίγουρο είναι ότι άμα συμβεί αυτό κανείς στον ANT1 δεν θα τολμήσει να κόψει το link. Μακάρι…




ΣτΣ: 'Οσοι έχουμε αμφιβολίες για το τι συμβαίνει πίσω από τον λαμπερό κόσμο των τσίρκο γενικώς, το video εξηγεί πολλά ειδικώς. Ας αναλογιστούμε αν είναι θέαμα αυτό για τα παιδιά μας.
(Ιndimenticabile… σημαίνει Αξέχαστο και παλαιότερα ήταν το βασικό σλογκαν του τσίρκου Medrano.)

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα εξηκοστό έβδομο

«Ξέρετε και οι βουλευτές παίρνουμε μαρούλια(!)»

Φωτεινή Πιπιλή λαϊκιά (!) 5/5/2008

ΣτΣ: Άι στο διάολο! Και γω νόμιζα ότι στέλνουν τις Φιλιππινέζες τους...

Η γελοιογραφία της ημέρας


του Γιάννη Ιωάννου απο το ΕΘΝΟΣ 7/5/2008

8.5.08

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα εξηκοστό έκτο

«Να σκεφτούμε όλοι ότι τα βράδυ πρέπει να πάμε στα παιδιά και στη γυναίκα μας το μεροκάματο(!) Πρέπει να σκεφτούμε πρώτα αυτό και μετά όλα τα άλλα»

Τζέρρυ Γιακουμάτος αμμοβολιστής(!) 4/2008

ΣτΣ: Μη βροντοχτυπάς τις χάντρες / Η δουλειά κάνει τους άντρες / το γιαπί, το πηλοφόρι, το μυστρί
Μη βροντοχτυπάς τα ζάρια / όσοι είναι παλικάρια / τη ζωή τους τη περνούν στις σκαλωσιές.

Η γελοιογραφία της ημέρας


του Γιάννη Ιωάννου απο το ΕΘΝΟΣ 1/5/2008

7.5.08

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα εξηκοστό πέμπτο

«Αν νοιώσεις την ανάγκη να δουλέψεις, κάτσε σε μια άκρη και θα σου περάσει(!)»

Ντόρα Μπακογιάννη, δουλευταρού(!) 1/5/2008

ΣτΣ: Το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει, κοκόνα μου!

Η γελοιογραφία της ημέρας



του Κώστα Μητρόπουλου απο ΤΑ ΝΕΑ 6/5/2008

6.5.08

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα εξηκοστό τέταρτο

«Πολλές είναι οι φορές που εκτιμώ ότι ο ΣΥΝ κινείται σε άλλο μήκος κύματος από αυτό των αναγκών της χώρας»

Ανδρέας Λοβέρδος ερτζιανός(!) 5/5/2008

ΣτΣ: Ενώ το ΠΑΣΟΚ κινείται γενικώς σε άλλα μήκη κύματος...βραχέα, μεσαία. Έχει ο Θεός Ανδρέα μου!

Η γελοιογραφία της ημέρας


του Τάσου Αναστασίου απο ΤΑ ΝΕΑ 5/5/2008

5.5.08

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα εξηκοστό τρίτο

«Δεν σακατεύαμε εμείς τα γόνατα του κρατουμένου- το ίδιο του το βάρος τα σακάτευε, όταν τον βάζαμε γονατιστό για 4 ώρες(!) Δεν του προκαλούσαμε εμείς την υποθερμία- η παγωμένη νύχτα τού την προκαλούσε(!)»

Τόνι Λαγκουράνης Ελληνοαμερικανός αξιωματικός- ανακριτής(!), μαλακοβιόλης 1/5/2008

ΣτΣ: Αν σας βγάλω και γω τα νυχάκια με πυρωμένες καρφίτσες, δεν θα φταίω εγώ. Η καλή μου διάθεση θα φταίει μιστερ Λαγκουράνις.Έτσι για να γουστάρουμε.

Η γελοιογραφία της ημέρας


του Πάνου Μαραγκού απο το ΕΘΝΟΣ 3/5/2008

4.5.08

Η γελοιογραφία της ημέρας


του Αρκά απο τη σειρα "Χαμηλές Πτήσεις"

3.5.08

Η γελοιογραφία της ημέρας


του Αρκά απο τη σειρά "Χαμηλές Πτήσεις"

2.5.08

Η γελοιογραφία της ημέρας


του Γιάννη Ιωάννου απο ΤΟ ΕΘΝΟΣ 23/4/2008

1.5.08

Ζει.



Την Τετάρτη 28 Απρίλη του 1976, δύο μέρες πριν το τέλος, ο Αλέκος Παναγούλης έγραφε:

"Όπως γυρόφερναν στο παρελθόν οι ποιητές
και όπως κήρυτταν τις αλήθειες τους
αλήθειες ντυμένες με ωραία λόγια
από τις διηγήσεις βαφτισμένες
έτσι γυρόφερνα και εγώ
σε τόπους άγνωστους αλλά ωραίους σε σύγκριση με τους δικούς μας
και ήθελα να πιστέψω ότι δε γύριζα τη ράχη στον κόσμο
Δεν ταξιδεύω εγώ,
μιλώ στον εαυτό μου
στα δάση τα βουνά τις κοιλάδες
δεν ταξιδεύω εγώ,
είναι οι αγροί που τρέχουν
και η θύμηση η δεμένη με τους φίλους
που σε κάποια μεριά περίμεναν να με δουν να ξεπροβάλλω ξαφνικά
στις μακρινές μέρες όπου με μόνη τη δύναμη των ονείρων
χτίζαμε ελπίδες και ο πόνος μας συνόδευε πάντοτε
παντού
Δέντρα βουνά κοιλάδες ταξιδεύουν
και γω δεμένος με αυτούς που υπέφεραν γιατί υπέφερα
που έκλαιγαν γιατί έκλαιγα
που επικαλούνταν σίδερα γιατί ήμουν πίσω από τα σίδερα
μόνος
Πέρασαν χρόνια και γω χωρίς να ξεχάσω το πόνο
αλλά χωρίς να γίνω άδικος με το να τον αναπολώ
στους ίδιους δρόμους βαδίζω
δρόμους που μόνο όποιος έχει υποφέρει γνωρίζει
και το κελί μου λαχταρώ με νοσταλγία
αν σκεφτώ ότι εκείνες τις μέρες έδινα κάτι
ότι όλοι καταλάβαιναν

Και όταν σκέφτομαι αυτά που ξέρω
αυτά που συμβαίνουν τώρα
τώρα περισσότερο από άλλοτε
χωρίς οι άλλοι να μπορούν να τα καταλάβουν
ούτε καν να τα διαισθανθούν λέω:
το τέλος μου θα έρθει έτσι όπως το θέλουν αυτοί που έχουν την εξουσία."



ΣτΣ: Ο Αλέκος Παναγούλης δολοφονήθηκε πριν 32 χρόνια την ίδια μέρα, ώρα και στιγμή που αναρτώ αυτη τη δημοσίευση:"...στη μία και πενηντα οχτώ του Σαββάτου τη Πρωτομαγιά του χιλια εννιακόσια εβδομήντα έξι." Ήταν 36 χρονών.