Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα τεσσαρακοστό δευτερο

"Βρέχει:Φταίνε οι δημοσιογράφοι, Χιονίζει:Φταίνε οι δημοσιογράφοι, Κατουράμε(!):Φταίνε οι δημοσιογράφοι, Χέζουμε(!):Φταίνε οι δημοσιογράφοι. Ε δε γίνεται κύριε αυτό!

Γιώργος Βλάχος δυσκοίλιος 21/3/2008

ΣτΣ: Να βάλετε φυτικές ίνες στο διαιτολόγιο σας Βλάχε μου. Θα λυτρώθητε, πιστέψτε με!

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Δημήτρη Χαντζόπουλου απο ΤΑ ΝΕΑ 29/3/2008

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Αρκά απο τη σειρά "Χαμηλές Πτήσεις"

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα τεσσαρακοστό πρώτο

"Άντε να χαθείς ηλίθιε (!) Άντε να χαθείς."

Νικολά Σαρκοζύ, ευγενικός (απευθυνόμενος σε Γάλλο πολίτη που αρνήθηκε να τον χαιρετήσει δια χειραψίας) 2/2008

ΣτΣ: Γιατί τα παίρνετε στο κρανίο μεσιέ λε πρεζιντάντ. Τα πλύνατε τα κουλά σας πριν τα δώσετε στον άνθρωπο?

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Γιάννη Ιωάννου απο το ΕΘΝΟΣ 20/3/2008

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα τεσσαρακοστό

"Εμείς δεν σας εκχωρούμε τον τίτλο του υπερασπιστή των εργαζομένων...

Φάνη Πάλλη Πετραλιά ξετσίπωτη 21/3/2008

ΣτΣ:- Άντε γιατί αφεντικά και δούλοι σκατά γινήκαμε ούλοι!

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Κώστα Μητρόπουλου απο ΤΑ ΝΕΑ 26/3/2008

Πουλώντας χαρτομάντιλα στο Πακιστάν.

Μεσημέρι Σαββάτου μαζί με τον άντρα μου και τη 4χρονη κορούλα μας μετά τα ψώνια της εβδομάδας είπαμε να πιούμε ένα καφέ σε μια καφετέρια στο Πειραιά. Βρήκαμε μια που άνοιξε πρόσφατα και μπήκαμε μέσα. Κατά την είσοδο μου παρατήρησα πως στα τραπεζάκια κάθονταν κλώνοι. Ίδιοι άνθρωποι,ίδια χαρακτηριστικά,ίδιο στυλ: 30αρηδες το πολύ,ξυρισμένο κεφάλι,φουσκωτοί,στενό τζιν που με τας βίας μπορούσες να αναπνεύσεις φορώντας το και φυσικά Rayban καθρέπτες. Όλοι μια κοψιά. Κλωνοποιημένοι. Καθόμαστε σε ένα τραπεζάκι έρχεται η κοπέλα (ευγενέστατη) δίνουμε παραγγελία. Εκεί λοιπόν που προσπαθώ να συνειδητοποιήσω ότι βρίσκομαι σε καφετέρια και όχι σε εργαστήριο γενετικής με αντικείμενο την κλωνοποίηση μπήκε ένας αδύνατος Πακιστανός που πούλαγε cd. Ήρθε στο τραπέζι μας δεν αγοράσαμε. Όχι γιατί η πειρατεία σκοτώνει τη μουσική αλλά γιατί η ακρίβεια σκότωσε την τσέπη μας. Η αλήθεια είναι ότι δεν σκέφτομαι την καημένη τη Βανδή και τον φουκαρά τον Μαζωνάκη όταν αγοράζω τέτοιου είδους προϊόντα αλλά τον "αδίστακτο" Πακιστανό που τα πουλάει. Αυτός ο "αδίστακτος" λοιπόν τύπος τόλμησε να ταράξει την ησυχία δύο εκ των φουσκωτών που κάθονταν δίπλα μας. "Άντε γαμήσου ρε! Φύγε από δω ρε μαλάκα!" του είπαν και έφυγε χαρούμενος από δίπλα τους. Την είχε γλιτώσει μάλλον φτηνά. Για αυτό. Δεν τον πλάκωσαν στο ξύλο. Και σημειώνω δεν ήμουν σε κανένα κολόμπαρο. Με τον άντρα μου και την κόρη μου πίναμε καφέ μεσημεράκι σε μία νέα καφετέρια στο Πειραιά. Αναρωτήθηκα λοιπόν τι θα συνέβαινε αν ο Πακίστανος ήταν και αυτός 2 μέτρα. Πώς θα του μίλαγαν, τότε;" Το ίδιο θα του έλεγαν και αν γινόταν τσαμπουκάς θα σηκωνόταν όλο το μαγαζί" μου είπε ο άντρας μου "Και αν αυτός ο Πακιστανός είχε ένα περίστροφο στη τσέπη; Πάλι έτσι θα του μιλούσαν;" Δεν κατηγορώ τους κλώνους την ανατροφή που τους έχουν δώσει σκέφτομαι. Να την χαίρονται κιόλας οι γονείς τους. Νοιώθω περήφανη που είμαι από τον Πειραιά αλλά κάτι τέτοιες στιγμές θέλω να ανοίξει η γη και να με καταπιεί. Θέλω τα παιδιά μου να γίνουν σωστοί άνθρωποι φοβάμαι όμως αυτά τα κλωνοποιημένα παράσιτα που κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Φοβάμαι όμως και εμένα γιατί ευχαρίστως θα έλεγα σε ένα φουσκωτό: "Άντε γαμήσου ρε! Φύγε από δω ρε μαλάκα!" αν πούλαγε χαρτομάντιλα στο Πακιστάν.

ΣτΣ: Το κείμενο το έγραψε σήμερα το πρωί, μία αγαπημένη μου φίλη, όταν έγινε μάρτυρας η ίδια και η οικογένεια της σε ένα απλό(!) περιστατικό ρατσιστικής συμπεριφοράς Ελλήνων όνων όπως πολύ εύστοχα παρατηρεί ο πιτσιρίκος.

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα τριακοστό ένατο

"Η εκκλησία δηλαδή έρχεται και ευλογεί τη παραδεδομένη(!) τέλεση του γάμου κατά το ορθόδοξο τυπικό ενώ θεωρεί πορνεία(!) κάθε άλλη συζυγική σχέση εκτός αυτού"

μητροπολίτης Άνθιμος, τσατσά 19/3/2008

ΣτΣ: Αυτές τις πίπες να μη φοβηθείτε να τις πείτε και στον επιβήτορα σας μεγαλειότατε.Τη προσοχή σας μόνο μη γίνει βίαιος.

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Κώστα Μητρόπουλου απο ΤΑ ΝΕΑ 24/3/2008

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα τριακοστό όγδοο

"Εγώ έχω φάει και ξύλο σε διαδηλώσεις(!) Πολλές φορές(!)"

Ντόρα Μπακογιάννη, ξυλοφορτωμένη διαδηλώτρια 3/2008

ΣτΣ:!!!

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Τολιάδη απο το ΕΘΝΟΣ 23/3/2008

Το μέλλον, φίλε μου, είναι τα όνειρά μου.

"Με λένε Μιχάλη.

Γεννήθηκα το 1980 στην Αθήνα, στο "Μητέρα". Οι γονείς μου τότε έμεναν στο Παγκράτι. Μετά τη γέννα μου μετακομίσαμε στα Πατήσια. Οι γονείς μου είναι από τη Νιγηρία. Ο πατέρας μου ήρθε στην Ελλάδα για να σπουδάσει, τη δεκαετία του ΄70. Ύστερα από κάποια χρόνια έφερε και τη μητέρα μου.

Από τα παιδικά μου χρόνια δεν θυμάμαι πολλά πράγματα. Στο δημοτικό τα πήγαινα μια χαρά με τα άλλα παιδιά. Μόνο όταν τσακωνόμασταν στο ποδόσφαιρο με στολίζανε με βρισιές του τύπου «αράπης» και τα σχετικά. Ήμουν ο μόνος μαύρος στο σχολείο μου. Θυμάμαι επίσης ένα σκηνικό. Μια μέρα, έπειτα από τσακωμό, κάποια παιδιά με είχαν βάλει στη μέση και με έβριζαν. Τότε ένα παιδί που τον έλεγαν Ηλία όρμησε εναντίον τους για να με υπερασπιστεί. Από τότε γίναμε κολλητοί φίλοι. Τα πρώτα χρόνια στο σπίτι μιλούσαμε νιγηριανά και αγγλικά. Αυτό όμως με εμπόδιζε για τα μαθήματα. Μέχρι που ο δάσκαλος κάλεσε τους γονείς μου και τους είπε ότι έπρεπε να μιλήσουμε ελληνικά στο σπίτι. Με τα χρόνια επικράτησαν τα ελληνικά στο σπίτι μας.Ελληνικά και hiphop. Από εννέα χρόνων μιλώ μόνο ελληνικά. Μιλώ επίσης άψογα αγγλικά, ενώ τα νιγηριανά τα καταλαβαίνω αλλά δεν τα μιλώ πια. Το πάθος για τη μουσική το «κόλλησα», ίσως, επειδή μεγάλωσα ανάμεσα σε διάφορους γλωσσικούς ήχους.

Στο γυμνάσιο παθιάστηκα με τα γκράφιτι, τη hip-hop και τη Dram΄Ν΄ Βase. Είναι χρόνια που περνούν διοργανώνοντας πάρτι και ανταλλάσσοντας κασέτες με τα φιλαράκια. Εκείνη την περίοδο μπήκε έντονα η θρησκεία στη ζωή μου. Μαζί της και η πρώτη υπαρξιακή σύγκρουση. Γιατί η θρησκεία έλεγε «ειρήνη υμίν», ενώ το hip-hop μιλούσε για εξέγερση. Η θρησκεία ήταν ευχή, το hip-hop δράση. Το hip-hop και τα γκράφιτι ήταν για μένα ένα είδος ξεσπάσματος. Τότε, για πρώτη φορά, άρχισα να γράφω στίχους. Έγραφα και για τον ρατσισμό. Ξαφνικά συνειδητοποίησα κάτι που είχα απωθήσει: το χρώμα της επιδερμίδας μου.Το να είσαι μαύρος. Εγώ είμαι περήφανος που είμαι μαύρος. Το να είσαι μαύρος όμως σημαίνει ότι συναντάς μπροστά σου έναν τοίχο. Σημαίνει ότι πρέπει να ξοδεύεις πολλή ενέργεια για να πείσεις τους γύρω σου ότι δεν είσαι γεννημένος μόνο για να πουλάς CD και να παίξεις μπάσκετ. Ότι μπορείς να γίνεις γιατρός, λογοτέχνης, σχεδιαστής μόδας, οτιδήποτε. Το να είσαι μαύρος σημαίνει ότι ζεις με αυτό το χρώμα, το αναπνέεις, ότι δεν σε αφήνουν ποτέ να νιώσεις αόρατος. Τη μεγαλύτερη έκπληξη την προκαλείς όταν μιλάς ελληνικά χωρίς προφορά. Παθαίνουν πλάκα. Μερικοί κάθονται με το στόμα ανοιχτό και σε κοιτάνε σαν εξωγήινο. Τέλος πάντων...

Ένα καλοκαίρι στη Σύρο. Η ανατροπή στη ζωή μου συνέβη ένα καλοκαίρι στη Σύρο. Μόλις είχα τελειώσει το λύκειο. Ήθελα τότε να μπω στη Σχολή Καλών Τεχνών και άρχισα να κάνω ιδιαίτερα μαθήματα ελευθέρου σχεδίου. Το καλοκαίρι πήγα στη Σύρο για να δουλέψω στο εργαστήριο της δασκάλας μου. Έκανα βόλτα ένα απόγευμα, όταν ξαφνικά μπροστά στα πόδια μου σταμάτησε ένα αστυνομικό τζιπ. Βγήκαν έξω δυο αστυνομικοί και μου ζήτησαν τα χαρτιά. Είχα μαζί μου τη ληξιαρχική πράξη γέννησης. Θεωρούσα ότι ήταν αρκετή, αφού είχα γεννηθεί στην Ελλάδα. Με πήγαν στο Τμήμα. Μου είπαν ότι τα χαρτιά μου είναι ελλιπή.Ένας από τους αστυνομικούς μού είπε ότι θα με απελάσουν. «Πού θα με απελάσετε;» ρώτησα. «Στα σύνορα και να πας από εκεί που ήρθες», μου απάντησε. «Εγώ δεν ήρθα από πουθενά. Έχω γεννηθεί στην Ελλάδα», είπα. Δεν πήρα απάντηση. Απέλαση, σύνορα, όλα αυτά μου φαίνονταν σαν ταινία. Έφυγε η γη κάτω από τα πόδια μου και είχα κατατρομάξει.

Έμεινα εκεί τρεις μέρες, στο σκοτάδι, κοιμόμουν χάμω, σε ένα μικροσκοπικό κελί με δυο Πακιστανούς που δεν μιλούσαν ούτε ελληνικά ούτε αγγλικά. Αυτές οι τρεις μέρες ανέτρεψαν τα πάντα μέσα μου. Με τη μεσολάβηση φίλων και δικηγόρων με άφησαν ελεύθερο. Τότε άρχισαν να με βασανίζουν τα ερωτήματα. Ποιος ήμουν; Τώρα καταλάβαινα γιατί δεν με καλούσαν φαντάρο, όπως συνέβαινε με όλους τους φίλους μου. «Φίλε μου, εσύ είσαι ξένος», έλεγα στον εαυτό μου. Και πάλι δεν ήθελα να το πιστέψω όμως. Σκεφτόμουν ότι οι αστυνομικοί είχαν κάνει λάθος. Ήταν ένας μηχανισμός άμυνας για να μη διαλυθώ.

Τα χαρτιά, τα χαρτιά, τα χαρτιά. Όταν εισέβαλε στη ζωή μου η λέξη χαρτιά και αλλοδαπός όλα καθάρισαν πλέον. Ρώτησα τους υπαλλήλους στον δήμο εάν μπορώ να βγάλω ελληνική ταυτότητα επειδή έχω γεννηθεί εδώ. Μου απάντησαν κοφτά: «όχι». Μετά ήρθαν οι ουρές, οι βεβαιώσεις, τα ένσημα, τα γραφεία, οι υπάλληλοι, η ατελείωτη αναμονή. Και όταν βγαίνει η άδεια παραμονής είναι ληγμένη. Ξανά ουρές, βεβαιώσεις, ένσημα, γραφεία, υπάλληλοι, ατελείωτη αναμονή. Με αυτά θα φας όλη τη ζωή σου.
Τα καλύτερα χρόνια σου φεύγουν κυνηγώντας τα χαρτιά. Δεν μπορείς να πας πουθενά. Τα όνειρα για το πανεπιστήμιο τα εγκατέλειψα γιατί κυνηγούσα τα χαρτιά. Με κάλεσαν το 2002 στη Γαλλία για να εκπροσωπήσω την Ελλάδα σε ένα φεστιβάλ θεάτρου δρόμου. Δεν πήγα γιατί δεν είχα χαρτιά. Ήθελα να ανοίξω μια δική μου δουλειά, δεν μπόρεσα γιατί δεν είχα χαρτιά.Τα ελληνικά είναι η γλώσσα σου...Νιώθεις σιγά σιγά να ανοίγει ένα χαντάκι ανάμεσα σε σένα και στους φίλους σου. Εκείνοι προχωράνε, κυκλοφορούν ελεύθεροι. Αυτό που για σένα αποτελεί ζήτημα ζωής και θανάτου, γι΄ αυτούς είναι ένα τίποτα. Επειδή δεν έχεις κανονικά χαρτιά δεν μπορείς να κάνεις σχέδια για το μέλλον.

Σκέψου τι κατάπτωση. Να είσαι είκοσι χρόνων και να μη μπορείς να κάνεις σχέδια για το μέλλον.Φθείρεσαι ανεπαίσθητα, γίνεσαι μικρός, κλείνεσαι στον εαυτό σου. Πρέπει να προσέχεις πολύ για να μη γίνεις ανθρωπάκι. Για να μη δεις όλους τους γύρω σου ως εν δυνάμει εχθρούς.

Ύστερα έρχονται άλλες ερωτήσεις. Τι είσαι; Γεννήθηκες εδώ, τραγουδάς τον εθνικό ύμνο της Ελλάδας, στο σχολείο είπες ποιήματα για την 25η Μαρτίου. Και όμως σε θεωρούν αλλοδαπό. Στη Νιγηρία εσύ δεν έχεις πάει ποτέ. Τα ελληνικά είναι η γλώσσα σου. Τι είσαι λοιπόν; Πρέπει να είσαι τρεις φορές τρελός για να μην τρελαθείς. Πρέπει να παλέψεις με νύχια και με δόντια για να μην αφήσεις την πραγματικότητα να σε ξεκάνει.

Τι κάνω αυτή τη στιγμή; Ασχολούμαι πολύ με τη μουσική και με το θέατρο του δρόμου. Τώρα δουλεύω στον «Κοσμοπολιτισμό», ένα πολιτιστικό κέντρο που διοργανώνει και πολλά ενδιαφέροντα event με μετανάστες καλλιτέχνες.

Τα χαρτιά; Τα περιμένω ακόμα, εδώ και δυο χρόνια.

Το μέλλον; Το μέλλον, φίλε μου, είναι τα όνειρά μου.

Αυτά είναι η ασπίδα και η ελευθερία μου..."

ΣτΣ: Δημοσίευμα απο την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ που επιμελήθηκε ο Gazmend Kapplani

Θα βρείτε ενδιαφέρουσες μερικές διαπιστώσεις εδώ σχετικά με τα παιδιά μεταναστών που έχουν γεννηθεί στην χώρα μας. Το link μου το έστειλε ο blogger ηνίοχος.

(Γιάννη σε ευχαριστώ,φίλε!)

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Αρκά απο τη σειρά "Ξυπνάς μέσα μου το ζώο"

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα τριακοστό έβδομο

«Συνδικαλιστή φασίστα θα τ’ ακούσεις! Θα ακούσεις αυτό που λέω εγώ είτε σου αρέσει είτε όχι!

Γιώργος Βλάχος, δημοκρατικός 18/3/2008

ΣτΣ: Μη καρφώνεστε Βλάχε. Κάντε τους σαπούνι να τελειώνετε με δαύτους.

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Πάνου Μαραγκού απο το ΕΘΝΟΣ 17/3/2008

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα τριακοστό έκτο

"Είμαι αλλυλέγγυος με την Ελλάδα, εξάλλου είμαι Θεσσαλονικιός"

Νικολα Σαρκοζί, δυνατά και ελληνικά 14/3/2008

ΣτΣ: Τι μου λέτε μεσιέ λε πρεζιντάντ και μεις παριζιάνοι είμαστε! Μόνο λίγο πιό ψιλοί!

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Δημήτρη Χαντζόπουλου απο ΤΑ ΝΕΑ 18/3/2008

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα τριακοστο πέμπτο

"Κανείς δε διακαιούται να κάνει κατάχρηση της επαγγελματικής του θέσης ή της θέσης που του έχει εμπιστευθεί η κοινωνία σε βάρος του κοινωνικού συνόλου"

Κώστας Καραμανλής, μπάμιας 14/3/2008

ΣτΣ:-Και επείδη δεν έχω δουλέψει ποτέ στη ζωή μου, δικαίωμα για καταχρήσης σε βάρος του κοινωνικού συνόλου εχω μόνο εγώ.Τέλος!
-Πές μου ότι είσαι άτριχος.

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Πάνου Μαραγκού απο το ΕΘΝΟΣ 18/3/2008

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα τριακοστό τέταρτο

"Ο διάλογος για το ασφαλιστικό έγινε(!) Κοιτάμε το λαό στα μάτια."

Φάνη Πάλλη Πετραλιά, η Μέδουσσα 17/3/2008

ΣτΣ: Μα φυσικά γοργόνα μου! Γι’αυτό μαρμάρωσε.

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Πάνου Μαραγκού απο το ΕΘΝΟΣ 16/3/2008

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Πάνου Μαραγκού απο το ΕΘΝΟΣ 17/3/2008

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Αρκά απο τη σειρά "Ξυπνάς μέσα μου το ζώο"

17 : Περί bloggers… και άλλων δαιμονίων

Η Σάντυ Καψοκώλη και η Γερτρούδη Καλαμπαλίκη απολαμβάνουν δυο esspresso αργά το απόγευμα στο αίθριο της έπαυλης της τελευταίας.
Γ.Κ.: Τον άλλο μήνα θα βρίσκομαι στο San Diego στην κλινική του Dr Pousti (Πούστι) για ένα γενικό ρεκτιφιέ. Κανόνισε να πάμε παρέα χρυσή μου να τον δοκιμάσεις. Είναι θαυμάσιος!
Σ.Κ.: Ποιος darling ο Pousti? Μη χειρότερα τι όνομα και αυτό; Δεν πάει σε καμιά νομαρχία του San Diego να το αλλάξει?
Γ.Κ : Μα το χει αλλάξει χρυσή μου. Βάρδακα τον λέγανε τον άνθρωπο αλλά η πελατεία του ήταν πολύ περιορισμένη. Το άλλαξε σε Pousti και πλέον το πελατολόγιο του απλώνεται και στις πέντε ηπείρους.
Σ.Κ.: !!!
Γ.Κ.: Apropos, λύσε μου και μια απορία χρυσή μου.
Σ.Κ.: Παρακαλώ.
Γ.Κ.: Όταν πας στον Emilio (Αιμίλιο) τον Pucci (Πούτσι) και τους ακουμπάς ένα σκασμό λεφτά για συνολάκια τον ρωτάς γιατί δεν αλλάζει το όνομα του σε καμία νομαρχία του Μιλάνου?
Σ.Κ.: Όχι αλλά ….Άλλο Πούστι και άλλο Πούτσι!
Γ.Κ.: Το ίδιο είναι. Απλά στη ελληνική ένα σίγμα αλλάζει θέση. Εδώ έχουμε στο κόμμα βουλευτή με το όνομα Γκιουλέκας, το Pousti σε αναστάτωσε, που είναι και πιο ποιητικό; Τι να πει και ο Κώστας στη κοινοβουλευτική όταν του φωνάζει να βγάλει το σκασμό;
Σ.Κ.: Πώς τα καταφέρνεις πάντα και με κάνεις να αισθάνομαι σαν ηλίθια?
Γ.Κ.: Μη σου πω και σε πικράνω...
Σ.Κ.: Σωστά.
Γ.Κ.: Εγώ πάντως σου λέω να έρθεις μαζί μου. Θα έρθει και η Φάνη.
Σ.Κ.: Σώπα!
Γ.Κ.: Ναι, σου λέω. Η Αλεξάνδρα η κόρη της την έπεισε.
Σ.Κ.: Πάλι καλά. Τελευταία φόρα που την είδα στη συνέντευξη Τύπου για το ασφαλιστικό τα μάτια της κόντευαν να φτάσουν στο πηγούνι από τη χαλάρωση
Γ.Κ.: Το είδα! Οι κόπιτσες πια πίσω από τα αυτιά δεν κάνουνε δουλειά. Προχτές δε, ήταν στους Σαρτζετάκηδες. Μόλις την αντίκρισε η Πετρούλα έβαλε τα κλάματα από το φόβο της!
Σ.Κ.: Μα καλά, πόσο χρονών είναι η Πετρούλα?
Γ.Κ.: 30
Σ.Κ.: Τι λές χρυσή μου!
Γ.Κ.: Ναι ναι! Και με μητέρα τη Φρόσω… λογικά θα πρέπει να ξέρει τι θα πει τρόμος. Ρεζίλι έγινε πάλι η Φάνη.
Σ.Κ.: Μη το συζητάς.
Γ.Κ.: Τώρα που είπα ρεζίλι, είδα προχθές στης Ράτκα τον Λιάπη. Είχα πάει με τη κόρη μου, που να μην έσωνα, για φαγητό και με το που μας χαιρέτησε τί γύρισε και του είπε το ζώον?
Σ.Κ.: Τι?
Γ.Κ.: «Μιχαλάκη γιατί δεν έχετε ρεύμα στο υπουργείο?» «Γιατί?» της απαντά ο βλαμμένος «Γιατί έπεσε ο γενικός» του σέρβιρε η δικιά μου.
Σ.Κ.: Μμμμ. Κρυάδες!
Γ.Κ.: Στον άλλον να το πεις που πνίγηκε με το Charntoneux και τη πλήρωσε η κακομοίρα η Ράτκα.
Σ.Κ.: Τς τς τς. Αυτή η κόρη σου χρυσή μου…Σε τίποτα δεν σου ΄χει μοιάξει.
Γ.Κ.: Το ξέρω, darling το ξέρω. Από πού να την πιάσεις. Τουλάχιστον στις προηγούμενες εκλογές ψήφισε ΠΑΣΟΚ, χαμένη ψήφος ευτυχώς. Σε αυτές που θα έρθουν θα ψηφίσει Τσίπρα μου είπε.
Σ.Κ.: Ήμαρτον χρυσή μου να σε ξεκάνει θέλει?
Γ.Κ.: Δεν θα της περάσει. Αν μάθω- που θα μάθω- ότι ψήφισε Τσίπρα θα της κόψω το λογαριασμό στα GUCCI.
Σ.Κ.: Βάναυσο,δε νομίζεις?
Γ.Κ.: Το ξέρω. Αλλά θέλω να δω πως θα το αντέξει το προλετάριο αυτό! Τώρα που το θυμήθηκα…Μαρούσκααααα!
Μαρούσκα: Ντα γκασπαζάρ!
Γ.Κ.: Ξύπνησε η προκομμένη?
Μαρούσκα: Νιέτ γκασπαζάρ!Γ.Κ.: Ορίστε τα βλέπεις; Πάλι ξενύχτησε εχτές!
Σ.Κ.: Σιγά χρυσή μου, πώς κάνεις έτσι παιδί είναι.
Γ.Κ.: Τι λες χρυσή μου και συ τώρα. Πιο μεγάλη από τη Πετρούλα είναι. Ευχαρίστως την ανταλλάζω με τη Paris τη Hilton.
Σ.Κ.: Τουλάχιστον αυτή ξέρεις ανά πάσα στιγμή που βρίσκεται και τι κάνει.
Γ.Κ.: Αυτό έλεγα προχθές στη μάνα της τη Kathy. Τό'χεις ήσυχο εσύ το κεφάλι σου χρυσή μου. Ένα περιοδικό να ανοίξεις μαθαίνεις αμέσως που είναι η προκομμένη σου. Ενώ για να μάθω που βρίσκεται και τι κάνει η δική μου η προκομμένη πρέπει να έχω υπό μάλης τρεις φιάλες Evian.
Σ.Κ.: Έτσι όπως έχεις καταντήσει θα το παίρνεις σε ενέσιμο πια.
Γ.Κ.: Μη το γελάς καθόλου χρυσή μου. Χθες βράδυ για παράδειγμα: "Που πας τη ρωτάω. Γνώρισα κάτι παιδιά Bloggers μου είπε...".
Σ.Κ.: BLOGGERS!?
Γ.Κ.: Σιγά χρυσή μου! Θα καταπιείς καμία θήκη!
Σ.Κ.: Τι είναι αυτό το Bloggers?
Γ.Κ.: Σιρόπι για το βήχα του Κορρέ.
Σ.Κ.: !!
Γ.Κ.: Μπερδεύτηκες τώρα έτσι?
Σ.Κ.: Ε ναι χρυσή μου, μπερδεύτηκα!
Γ.Κ.: Έχεις ιδέα από internet?
Σ.Κ.: Ελάχιστα, αν και έχω προσωπική σελίδα.
Γ.Κ.: Πολύ προχωρημένη σε βρίσκω. Μπράβο.
Σ.Κ.: Εδώ έχει η Ντόρα εγώ δεν θα είχα…
Γ.Κ.: Μα φυσικά. Anyway, bloggers είναι τα άτομα εκείνα που φτιάχνουν μια ιστοσελίδα και δημοσιεύουν εκεί ότι τους κατέβει στο κεφάλι, ελεύθερα και δωρεάν.
Σ.Κ.: Υπάρχει τίποτα σε αυτό τον κόσμο που να είναι ελεύθερο και δωρεάν;
Γ.Κ.: Φυσικά! To blogging. Για αυτό είναι και επικίνδυνο. Κάτι ξέρει και ο Ντορής που θέλει να τους βάλει χέρι και έβαλε μπροστάρη το Χατζηγάκη.
Σ.Κ.: Μμμμμ! Αυτόν βρήκε? Την έκανε από κούπες. Χάθηκε να πάει στην αστυνομία?
Γ.Κ.: Είπαμε είμαστε Δεξιοί χρυσή μου. Μη καρφωνόμαστε κιόλας.Είδες τι έγινε με τον Χιώτη. Αν χρειαστεί βέβαια, θα το κάνουμε ξανά αυτό. Αλλά μην φτάσουμε ως εκεί. Δεν μας συμφέρει.
Σ.Κ.: Και η κόρη σου με αυτούς βγήκε εχθές τελικά;
Γ.Κ.: Ναι χρυσή μου. Τους οποίους και αποκαλεί και συμμορίτες. Έχουν και αρχηγό φαντάζομαι. Να δεις που θα μαζεύτηκαν για να κανονίσουν να γιαουρτώνουν όποιον πολιτικό βγαίνει και λέει δημόσια μπούρδες.
Σ.Κ.: Α πα πα! Δηλαδή οι δικοί μας θα τη πληρώσουν πρώτοι?
Γ.Κ.: Το ρωτάς κιόλας? Από το ΠΑΣΟΚ πλην ελαχίστων εξαιρέσεων μόνο ο Κουλούρης λέει με τρομακτική συχνότητα μπούρδες δημοσίως.
Σ.Κ.: Είσαι σίγουρη ότι θα τους γιαουρτώνουν χρυσή μου;
Γ.Κ.: 100%. Τέσσερα κιβώτια βρήκα στο ψυγείο το πρωί. Και μάλιστα ΜΕΒΓΑΛ. Έχει τη σημασία του.
Σ.Κ.: Και τι σκέφτεσαι να κάνεις χρυσή μου;
Γ.Κ.: Μίλησα στο Αιμίλιο να ρίξει σήμα απ'έξω απ'έξω στη κυβέρνηση να μαζευτούνε λίγο γιατί τώρα με το ασφαλιστικό θα δούμε πολύ γιαούρτι στη τηλεόραση. Σε αυτούς που ξέρω εγώ, είπα να έχουν μαζί τους στο αμάξι και καμιά δεύτερη αλλαξιά. Φαντάζεσαι τη Ντόρα να πηγαίνει στον Νίμιτς για διαπραγματεύσεις στο Μακεδονικό και καθοδόν να τρώει στη μάπα κανένα κεσέ με γιαούρτι.
Σ.Κ.: Ο Θέμος θα τρίβει τα χέρια του. Άχ! Μεγάλο δράμα ζεις και εσύ χρυσή μου. Αλλά μίλησε και λίγο με τη κόρη σου να επιβεβαιώσεις πρώτα ότι έχει μπλέξει τόσο!
Γ.Κ.: Περιμένω να ξυπνήσει η μουλάρα πρώτα! Αν το επιβεβαιώσω θα της αλλάξω τα φώτα…

(Ξαφνικά γίνεται διακοπή ρεύματος. Λόγω απεργίας στη ΔΕΗ. Φυσικά.)
Σ.Κ.: Παναγιά μου!
Γ.Κ.: Μαρούσκααααα! Το Evian.


ΣτΣ: Κάθε ομοιότητα προσώπων καταστάσεων ή γεγονότων με την ελληνική πραγματικότητα δεν είναι καθόλου συμπτωματική. Η ιστορία δυστυχώς είναι εμπνευσμένη απο γεγονότα που συνέβησαν ή συμβαίνουν κάπου στην Αθήνα.

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα τριακοστό τρίτο

«Για τη Ν.Δ. μιλάω, δεν με ενδιαφέρουν οι άλλοι. Για τη Ν.Δ., λοιπόν, χτυπά η καμπάνα.»

Γεράσιμος Γιακουμάτος, κωδωνοκρούστης 11/3/2008

ΣτΣ: Άντε να γίνει και η κηδεία, να συχωρεθούν τα πεθαμένα της, να ξεβρομίσει ο τόπος. Η υπομονή έχει και τα όρια της, Τζέρρυ!

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Κώστα Μητρόπουλου απο ΤΑ ΝΕΑ 13/3/2008

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα τριακοστό δεύτερο

«Είναι καλύτερα κάποιος να ζει και να εργάζεται παρά να μη ζει (!)»

Παναγιώτης Μελάς, (βουλευτής Ν.Δ.) ζωντανός και ευφυής 7/3/2008


ΣτΣ: Ούστ από δώ! Γρουσούζη!

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Τολιάδη απο τον ΕΘΝΟΣ 5/3/2008

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα τριακοστό πρώτο

«Εγώ δηλώνω ότι είμαι έτοιμος να παραιτηθώ, να πάω σπίτι μου και τη θέση μου να πάρει ο επιλαχών βουλευτής. Δεν μπορεί λοιπόν κανείς να ισχυριστεί ότι εκβιάζω με τις ενέργειές μου. Απλώς είπα ότι αν η κυβέρνηση υιοθετήσει τις απόψεις του (Γκαργκάνα) και τις εντάξει σ' ένα νομοσχέδιο, θα είναι ενάντια στη συνείδησή μου να τις ψηφίσω».

Γιάννης Μανώλης, αξιόπιστος 13/10/2007

ΣτΣ: Μη Μανώλη. Τί πας να κάνεις?

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Σπύρου Ορνεράκη απο ΤΑ ΝΕΑ 8/3/2008

Les Demoiselles de Teodoulo

Παίρνουν πίσω την απαγόρευση επισκέψεων από μαθητές της Θεσσαλονίκης στην πολύ σπουδαία έκθεση χαρακτικών του Πικάσο, που φιλοξενείται στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών στη Θεσσαλονίκη, μετά από έντονες αντιδράσεις. Το απαγορευτικό εξεδόθη από τον διευθυντή ΔΕ ανατολικής Θεσσαλονίκης κ. Θεόδουλο (!) Ταπανίδη ο οποίος, ύστερα από προσωπική επίσκεψη, έκρινε τα εκτιθέμενα έργα ακατάλληλα για μαθητές. Ο άνθρωπος πήγε να δει την έκθεση γιατί κάτι συνάδελφοί, του είπαν ότι αυτοί οι καλλιτέχνες είναι πολύ καβλιάριδες και όλο τσόντες ζωγραφίζουν, άρα είναι ένα πολύ καλό ξεκάρφωμα να πας εκεί άμα είσαι στερημένος να πάρεις ιδέες για το σπίτι. Επίσης ο Θεόδουλος ντρεπόταν να πάει στο περίπτερο της γειτονιάς του να πάρει τσόντες γιατί ο περιπτεράς τον ήξερε και θα το έλεγε στη μαμά του. Πήγε στην έκθεση και ψάχνοντας να βρει αιδοία βυζιά και πέοι κανένα τσιμπουκάκι και τα λοιπά πάγωσε. Με το πουλί στο χέρι έμεινε ο χριστιανός. Βυζιά βρήκε τσιμπουκάκια και πισωκόλλητα δε βρήκε. Άσε που και αυτά που είδε μάλλον straight αφορούσαν και προβληματίστηκε. Το ζήτημα είναι ηθικό δεν μπορούσε να επιτρέψει να προκαλέσει σύγχυση στα παιδιά που θα έβλεπαν τέτοια πράματα. Γκόμενες χωρίς αιδοία και νέους χωρίς πέος. Έκανε τη καρδία του πέτρα και πήρε αυτή την απόφαση. Αλλά μπήκανε στη μέση αυτοί οι ανώμαλοι του ΣΥΡΙΖΑ και του τα χαλάσαν όλα. Άσε που το μάθανε και στο υπουργείο Παιδείας και του βάλανε κωλόχερο του καλού χριστιανού. "Ώρα είναι με τις φήμες που κυκλοφορούν στη πιάτσα για το αν την κουνάει την αχλαδιά ο πρωθυπουργός να μας πιάσει στο στόμα του και ο λαουτζίκος" θα σκέφτηκε ο κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης που είναι και αλλεργικός στα αχλάδια.

ΣτΣ: Les Demoiselles d'Avignon - Pablo Picasso 1907, ΜoΜΑ New York

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Αρκά απο τη σειρα "Ξυπνάς μέσα μου το ζώο"

Γαστρεντεριδικός ιδεασμός

Ο Χρ.Νικολιτσόπουλος ολοκλήρωσε τη θεραπεία του για τον «αυτοκτονικό ιδεασμό» και πήγε στον ανακριτή να του πει το δράμα του. Ο διάσημος εργατολόγος είχε κομμένα τα νύχια του και φορούσε λουτρινα γάντια για να αποφευχθούν πιθανοί τραυματισμοί. Επιπροσθέτως η ζώνη και τα κορδόνια του είναι φτιαγμένα από ζάχαρη για να μη μπορεί να χρησιμοποιηθούν για κακό σκοπό παρά μόνο για βρώση. Επίσης άφησε και γένια για να είναι πιο sexy στο ραντεβού του με τον ανακριτή ο οποίος του έδωσε προθεσμία να απολογηθεί μέχρι της 14 Μαρτίου. Έτσι θα κάνει κούλουμα με την οικογένεια του και θα έχει και αρκετό χρόνο να κάνει πρόβα την απολογία του τώρα που έχουν καταθέσει όλοι οι εμπλεκόμενοι έκτος του αρχιεμπλεκόμενου που παραμένει στο νοσοκομείο εκπληρώνοντας της δεήσεις της κυβέρνησης. Ασφαλείς πληροφορίες φέρουν τον ανακριτή να φοβάται μη πάθει ο εργατολόγος κανένα «γαστρεντεριδικό ιδεασμό» τρώγοντας μύδια, γυαλιστερές, χταπόδι ξιδάτο και ταραμάδες γι’αυτό του πρότεινε να φάει κανένα λαπά και φιδέ αυτές τις μέρες μην έχουν πάλι τρεχάματα με νοσοκομεία γιατί θα τον πάρει ο διάολος και θα τον σηκώσει. Ο ανακριτής έκανε σαφές ότι είναι διατεθειμένος να του πάρει την κατάθεση και μέσα στο καμπινέ. Άλλωστε η μπόχα δεν τον ενοχλεί καθότι συνηθισμένος από τη συνεργασία του με τη κυβέρνηση.

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα τριακοστό

«Μια σύγχρονη δυναμική (!) δημοκρατία όπως είναι η Ελλάδα…δεν πιέζεται.»

Ντόρα Μπακογιάννη, τσαμπουκαλού 5/3/2008

ΣτΣ: Φτου σου κοπελάρα μου. Ε ρε τι μου κάνεις πω πω πω. Έτσι σε γουστάρω, έτσι σ’ αγαπώ..ω..ω! (δις)

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Δημήτρη Χαντζόπουλου απο ΤΑ ΝΕΑ 6/3/2008

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα εικοστό ένατο

« Θα αναγκάσετε το ολιγαρχικό τετρακομματικό σύστημα του ψευδοκράτους των Αθηνών (!)… Της αθηναϊκής χωματερής (!)… αλλά και τους εδώ κεχηνότες (!) και χάσκακες (!) οι οποίοι σέρνονται από τη δειλία και τον φόβο τους…Θα τους αναγκάσετε να ξαναγίνουν έλληνες.

Κώστας Ζουράρις, ενωτικός 5/3/2008

ΣτΣ: Μπρρρρ! Μέχρι και το Πανίκα σπασοχολιάσατε χερ Ζουράρεν!

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Ανδρέα Πετρουλάκη απο την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 5/3/2008

Όσα η Ελλάδα ονειρεύεται τ' αφήνουν όνειρα αυτοί...

Όταν ξεκίνησα το ταξίδι μου στη blogoσφαιρα τίποτα μα τίποτα δεν με προϊδέασε ότι θα έβρισκα ανθρώπους που μπορούν να γράφουν και να μιλάνε στη ψυχή σου με την ίδια άνεση που κάνουν φίλοι που σε ξέρουν χρόνια. Διάβασα κείμενα τόσο ζωντανά που νομίζεις ότι αυτός που τα γράφει στα ψιθυρίζει στο αυτί την ίδια στιγμή. Σε ένα από αυτά τα κείμενα αναδημοσιεύω ένα απόσπασμα που θα βρείτε ολόκληρο στο blog Πόσο μαλάκες είμαστε τελικά; που υπογράφει η blogger vasiliskos

"...Πανε πάλι να μας χωρίσουν σε έλληνες και ανθέλληνες σε σχέση με το αν θα βγούμε να τσιρίζουμε για τη Μακεδονία ή όχι.

Ποιός είναι ανθέλληνας?

Εγώ?
Εμείς τα μόνιμα θύματα της κάθε φιλοδοξίας σας?
Τα μόνιμα θύματα του ίδιου του κακού ευαυτού μας?

Τι ονειρεύτηκα εγώ γι αυτή τη πατρίδα απέχει πολύ απ΄οτι μου μάθατε μέχρι σήμερα.Αυτά που ζωγράφιζα στο μυαλό μου για να αντέχω τη σιχαμερή πραγματικότητά σας εσείς αγνοείτε ότι μπορούν να φυτρώσουν σε μια ελληνική ψυχή.

Δεν ξέρετε καν από τι φτιάχνονται...

Ονειρεύτηκα ένα μικρό κράτος κοιτίδα της γνώσης. Γεμάτο σχολεία, Πανεπιστήμια, Ιστιτούτα Πολιτισμού για όλη την ανθρωπότητα. Μια αχτίδα από φως. Ετσι ονειρεύτηκα τη πατρίδα μου. Μακρινή από φασισμούς κάθε είδους, από όνειρα αιματοβαμένα, από στυγνά και απάνθρωπα συμφέροντα. Κάθε γωνιά και σχολείο. Κάθε έλληνας περήφανος για αυτό που είναι, και φιλόξενος να εμπνεύσει και τους άλλους λαούς, να τους αγγαλιάσει, να τους διδάξει και να διδαχτεί απ΄αυτούς..."

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα εικοστό όγδοο

«Μη μετράς τα κοτόπουλά σου πριν ακόμα εκκολαφθούν!»

Ηλίας Φωτιάδης, βουλευτής(!) ΝΔ Φεβρουάριος 2008

ΣτΣ: -Γιατί όταν τα κλωσάς μπορεί να κλάσεις και να ψοφήσουν.

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Κώστα Μητρόπουλου απο ΤΑ ΝΕΑ 3/3/2008

Η ηλιθιότητα είναι αήτητη

Παράδειγμα εικοστό έβδομο

Για τα συλλαλητήρια:

"Αστειεύστε; Τι είναι αυτά που λέτε; Εδώ δεν με επέπληξε ολόκληρο ΠΑΣΟΚ την εποχή που βασίλευε!

μητροπολίτης Άνθιμος ο Μέγας 28/2/2008

ΣτΣ: Προσέξτε μην σκίσετε κανένα καλσόν, μεγαλοιότατε!

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Ανδρέα Πετρουλάκη απο την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 3/3/2008

ΣτΣ: Ο Ανδρέας Πετρουλάκης γεννήθηκε το 1958 και είναι Χανιώτης.Είναι αυτοδίδακτος Γελοιογράφος.Ξεκίνησε το 1984 στο ΑΝΤΙ στη συνέχεια το 1985 στο ΒΗΜΑ. Στο διάστημα 1985 - 2000 ήταν ο γελοιογράφος της Αυγής. Τώρα είναι γελοιογράφος της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ (από το 2000) και από το 1999 του ΕΠΕΝΔΥΤΗ.Έχει συνεργαστεί με τα περιοδικά ΜΕΤΡΟ, ΚΛΙΚ, ΜΕΝ.

Γιατί;

«Για πρώτη φορά στη ζωή σου αντικρίζεις το φως στο τόπο εκείνο που σε έχουν μάθει να λες πατρίδα. Είτε σου αρέσει είτε όχι, είναι το σπίτι σου.

Όταν είσαι μικρός δε σε νοιάζουν και πολλά πράματα. Φτάνει να παίζεις με τους φίλους σου και να μην πεινάς. Ακόμα και αν πρέπει να μάθεις να δουλεύεις από αυτή την ηλικία δε σε πολυνοιάζει. Φτάνει να μη σε χτυπάνε. Να μη σε πονάνε. Να μη πεινάς.

Όταν μεγαλώνεις όμως τα πράγματα αλλάζουν. Όλα αλλάζουν. Το πώς σε βλέπουν οι άλλοι για παράδειγμα. Οι γονείς σου. Οι φίλοι σου. Η πατρίδα σου. Αλλά παράλληλα αλλάζει και το πώς βλέπεις εσύ όλους αυτούς. Το πώς αντιλαμβάνεσαι την ίδια σου την ύπαρξη. Καταλαβαίνεις την δύναμη σου. Ζυγίζεις τις δυνατότητες σου. Κάνεις όνειρα. Και αν δύσκολα τα βγάζεις πέρα, και αν πρέπει να δουλεύεις σκληρά είσαι στη πατρίδα σου. Ξέρεις τη γλώσσα. Ζεις τη κουλτούρα της. Είσαι κομμάτι της. Είσαι εν μέρη προστατευμένος. Μέσα σε αδελφούς.

Αυτά όμως αν τα βρίσκεις στο τόπο σου είσαι τυχερός.
Ναι είσαι. Όσο γελοίο και να το ακούς αυτό στο ξαναλέω: Είσαι τυχερός.

Γιατί αν στη πατρίδα σου δεν τα βρεις αυτά θα αναγκαστείς να φύγεις μακριά της. Μπορεί να σε διώξει και η ίδια. Να μη σε αντέξει. Να μη σε θέλει. Άλλοι ακόμα μπορεί να φροντίσουν για αυτό.
Μαζεύεις τα χρήματα που πρέπει δουλεύοντας σα ζώο νύχτα μέρα όσο βαστάει η καρδία σου. Δεν σε φοβίζει πια η πείνα η κούραση η μιζέρια. Τίποτα. Για να φύγεις μακριά. Για κάτι καλύτερο. Για το όνειρο σου.

Αν η πατρίδα σου δεν σε αγαπά κάποια άλλη θα βρεθεί να σε αγαπήσει. Έτσι θα είναι.

Με αυτά τα χρήματα αγοράζεις την έξοδο σου. Το ταξίδι για μια καλύτερη και πιο φιλόξενη γη. Περπατάς μέρες νύχτες πεινασμένος κουρασμένος για το ραντεβού με το κάθαρμα που σου υποσχέθηκε να σε βοηθήσει. Συνήθως είναι πατριώτης σου. Σε στοιβάζει σα ποντίκι μέσα σε ένα φορτηγό, μια βάρκα.

Το ταξίδι. Στο φως.

Αν είσαι τυχερός και δεν πνιγείς, δεν σε πυροβολήσουν, δεν σε συλλάβουν και σε απελάσουν, θα δεις το φως.

Και την ημέρα που θα το δεις θα είσαι ευτυχισμένος Θα αισθανθείς δυνατός. Ένα νέο ξεκίνημα. Μια νέα γη. Η δική μου πατρίδα.

Θα παλέψεις αλλά θα τα καταφέρεις. Διάολε αφού τα κατάφερες, μέχρι εδώ. Την ημέρα αυτή θα είσαι ευτυχισμένος. Αλλά μόνος. Και ας είναι και άλλοι πατριώτες σου μαζί. Είσαι μόνος. Μετά θα καταλάβεις ότι είσαι και ξένος. Η ίδια η πατρίδα μου θα σου δώσει να καταλάβεις ότι είσαι ξένος.

Ας είσαι και καλός άνθρωπος, ας είσαι και κάθαρμα η πατρίδα μου έχει τον τρόπο της να σε γδύσει, να σε γονατίσει, να σε ξεφτιλίσει τόσο αποτελεσματικά όσο και η πατρίδα που άφησες. θα σε κόψει και θα σε φέρει στα μέτρα της για να ταιριάξεις.

Είτε σου αρέσει είτε όχι εδώ δεν είναι το σπίτι σου.
Να ήξερες πόσες φορές θα το ακούσεις αυτό.

Οι πατριώτες μου έχουν τα δικά τους προβλήματα για να ασχοληθούν και με τα δικά σου. Ελάχιστους θα τους ενδιαφέρει να σε βοηθήσουν. Είναι τόσοι λίγοι που θα αργήσεις να τους βρεις. Ίσως ποτέ να μη τους βρεις.

Όχι δεν θα λες. Θα πρέπει να αποδείξεις στους πατριώτες μου ότι αξίζεις να είσαι ανάμεσα τους. Αξίζεις να ζεις σαν άνθρωπος ανάμεσα τους. Θα πρέπει να μάθεις να δουλεύεις πιο σκληρά από ότι έχεις δουλέψει ποτέ. Να μην αρρωσταίνεις. Να αντέχεις τη κοροϊδία. Θα πρέπει να μάθεις να σκύβεις το κεφάλι. Να ανέχεσαι να σε εκμεταλλεύονται. Να πληρώνεσαι με όσα θέλουν να σου δίνουν. Να πληρώνεις φόρους. Κάθε τρεις και λίγο να αποδεικνύεις το αυτονόητο στις εκάστοτε υπηρεσίες της πατρίδας μου.

Ότι είσαι άνθρωπος και συ. Ότι προσφέρεις και συ σε αυτή τη γη. Σχεδόν πάντα, περισσότερα από τους πατριώτες μου. Και κάτι σου αναλογεί.

Αξιοπρέπεια. Μία λέξη απλή. Και όμως τόσο σημαντική. Έχεις μάθει να είσαι μόνος έχεις μάθει να ζεις με αυτό. Δεν μπορείς όμως να ζεις χωρίς Αξιοπρέπεια. Άλλωστε γιατί να φτάσεις τόσο μακριά χωρίς να καταφέρεις να ζήσεις με Αξιοπρέπεια.

Αν αντέξεις θα την κερδίσεις. Και θα το δουν και οι άλλοι. Οι πατριώτες μου. Και θα σε αφήσουν στην ησυχία σου. Και ίσως λίγο ηρεμήσεις. Ίσως ξαναδείς το φως. Ίσως ερωτευτείς κιόλας και αρχίσεις και κάνεις και άλλα όνειρα. Ήρεμος πια. Ίσως να μπορείς να βοηθήσεις και αυτούς που άφησες πίσω. Στη δική σου πατρίδα.

Όμως όλα αυτά αν είσαι τυχερός.

Γιατί πάλεψες για λίγο φώς και το κατάφερες να το αγγίξεις.
Γιατί το αξίζεις.

Και όμως. Όλα τέλειωσαν ξαφνικά για σένα. Κάποιο μεσημέρι, κάποιος πιτσιρικάς με στολή σε κλώτσησε στα μούτρα γιατί έτσι, κάτι βρήκε να πει ότι έχεις κάνει.
Και δεν μπόρεσε να ακούσει όταν πνιγόσουν στο ίδιο σου το αίμα τη ψυχή σου που ούρλιαζε που μια λέξη : Γιατί;»

ΣτΣ: Ο Abdulkarim Yahia Idris Σουδανός πολίτης έπεσε νεκρός στις 22 Φεβρουαρίου 2008 το μεσημέρι στην πλατεία Ομονοίας. Οι φίλοι του τον αναζητούσαν για μια ολόκληρη εβδομάδα μετά. Η ελληνική αστυνομία δεν τους έδινε στοιχεία.

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Δημήτρη Χαντζόπουλου απο ΤΑ ΝΕΑ 1/3/2008

Η γελοιογραφία της ημέρας

του Αρκά απο τη σειρά "Ξυπνάς μέσα μου το ζώο"